Beni 4 yıldan uzun süredir tanıyan bir doktorum var ve bana ağır ilaçlar yazıyor. Yaklaşık 2 yıla yakındır her gün 12 tane ilaç kullanıyorum ve bu durum hiç değişmiyor.
Yeni gideceğim doktor da beni tanıyor; ancak 4 yıllık doktorum kadar kıdemli bir geçmişimiz yok. Reçetemdeki kırmızı reçeteli ilacı diğer doktorlar tamamen kesmemi ya da sadece gerektiğinde kullanmamı öneriyor. Asıl doktorum ise "Ben bu ilacı herkese vermiyorum, yalnızca gerçekten ihtiyacı olan hastalara yazıyorum" diyor.
Bence başka bir psikiyatristten mutlaka görüş almalısın. Bunda kötü bir şey yok. Aklında şüphe ya da aşırı olduğunu düşündüğün bir tedavi durumu varsa bunu danışabilirsin bir başka doktora. Sadece kafana göre ilaç bırakma, en kısa sürede önümüzdeki günlerde bir başka doktora gidip durumu tam olarak anlat. Bunun kararını biz veremeyiz ancak bir hekim verebilir. Bir ilaç bırakılacaksa da bunun yolunu yöntemini ancak yine bir hekim söyleyebilir.
Bence başka bir psikiyatristten mutlaka görüş almalısın. Bunda kötü bir şey yok. Aklında şüphe ya da aşırı olduğunu düşündüğün bir tedavi durumu varsa bunu danışabilirsin bir başka doktora. Sadece kafana göre ilaç bırakma, en kısa sürede önümüzdeki günlerde bir başka doktora gidip durumu tam olarak anlat. Bunun kararını biz veremeyiz ancak bir hekim verebilir. Bir ilaç bırakılacaksa da bunun yolunu yöntemini ancak yine bir hekim söyleyebilir.
İkinci görüş her zaman önemlidir. Tanınızı, durumunuzu bilemiyorum o yüzden ilaç veriyor diye doktorunuzu eleştiremem ama bence ikinci görüşe gidebilirsiniz. Ayrıca tavsiyem iyi bir Psikolojik Danışman ile de görüşmeniz. Böylece zihinsel haritanızı yeniden çizen bir danışman sizi çok daha rahat bir sürece adapte edebilir.
Karım 2 yıldır tedavi görüyor. İlaçların durumu düzeltmesini beklerken garip bir şekilde işler tersine gitmeye başladı ve en sonunda kendine zarar verdi. Şimdide kendine ve çevresine zarar verme ihtimalinden dolayı ağır ilaçlar kullanıyor. Bu ilaçlar onu yorgun hayata karşı isteksiz ve sürekli uyuma haline soktu. 2 yıl önce tek derdimiz öfke kontrol sorunuydu. Ufak bir destek ile normale döneriz umuduyla başladık. Şimdi geldiğimiz durum bambaşka. Kuzenim ve kuzenimin babasıda destek aldı. Onlarda ilaç kullanımından sonra dahada kötü oldular. Kuzenim genç olduğu için ilacı bıraktı ve sosyal hayatına odaklandı evlendi çocuğu oldu şimdi iyi. Babası malesef ilaçlara devam etti ve şu an ruhunu benliğini kaybetmiş bomboş duran bir beden. Özetle mutlaka başka doktorlardan görüş alın mutlaka sosyal çevrenizi genişletin.