Şöyle olmak istemiyorum:
Eki Görüntüle 67118
Egoist insanlardan oldum olası nefret ettim ve edeceğimde. Yani nefret ettiğim tiplerden olmak istemiyorum.
Okulda ben baya popülerdim. Çevremde bir sürü kız vardı. Ancak bu sefer ki sorun benim kimseye karşı aşk hissetmiyor oluşum idi. Yani evet koskoca çevremden birisine bile aşık olamadım. Ha bana aşık olanlar vardı, ama bu sefer ben istemiyordum. Bu sevgili işinde pes etmekte istemiyorum. Doğru kişiyi bulmak istiyorum ama sabrım kalmadı. Ne zaman gelecek o doğru kişi? Kıyamet koptuğu zaman mı?
Yalnız yaşamak istemiyorum ve bu fikri sahiplendim. Yalnız adam edebiyatı istemiyorum.
Ama çevremden birileri sevgili bulduğu zaman kendime çok üzülüyorum. Herkes bulurken benim ne günahım vardı da bulamadım?
Yani düşünsenize:
O kadar popüler oluyorsunuz, kız çevreniz oluyor. Ancak buna rağmen sapsınız.
Beceriksizlik midir? Yoksa Aşk değil midir?