Seni özleyeceğim muhabbet kuşum

Selamlar, içimi dökmek için yazıyorum. 30 Ağustos'ta canımdan çok sevdiğim muhabbet kuşumu kaybettim. 31 Ağustos'ta Bakırköy Meydanı'na gömdüm, o orada yatıyor. Şimdi dünden beri kafayı yemek üzereyim; ev bomboş kaldı. Gözüm sürekli kafesine kayıyor, omzuma konduğu o anlar gözümün önünden gitmiyor.

Onu o kadar çok özlüyorum ki, bu acının tarifi yok. Gerçekten eve her girdiğimde yokluğu tokat gibi çarpıyor yüzüme. İnsan bir canlıya bu kadar alışıp kaybettikten sonra ne yapacağını bilemiyormuş. Sadece buraya yazıp içimi boşaltmak istedim.

Okuyan herkese eyvallah. 1,5 yıldır benimleydi, ishalden ölmüş, bakımını yapamadım. Her gün dışarı çıkmak zorunda kaldım, yaz boyunca ilgilenemedim. Umarım huzur içinde yatıyordur. Hastalığı yok gibi sapasağlamdı, 1 tane yalnız dişiydi. Kaybettim, KAYBETTİM. Yeni bir kuş alsam, onun yerini tutamaz gibi geliyor bana.

edit; uğurlamadan önce kur'an dinlettim. öyle uğurladım umarım huzur içindedir

Captain Skriniar dedi:

Başın sağ olsun. Bende zamanında bir kuş kaybetmiştim. Konuşmayı öğrenmişti, sürekli top oynardık onunla. Korktuğunda veya istemediği bir şey yapılınca doğrudan benim yanıma gelirdi. Bir tek ben yakalayabilirdim onu. Umarım senin kuşunda, benim kuşumda huzur içinde yatıyordur.

Genişletmek için tıkla...

Küçültmek için tıkla...

Bir dişi bir erkek muhabbet kuşu sahiplenmeyi düşünüyorum, ev biraz şenlensin, hareket gelsin diye ama biliyorum ki hiçbiri onun yerini tutmayacak. Onun sevgisi, bağımız bambaşkaydı. Yeni geleceklere de canım gibi bakarım illaki ama o ilk göz ağrımın yeri hep ayrı kalacak; kimse onun gibi olamaz.