Mustckmk
Uzman
- Katılım
- 4 Nisan 2026
- Mesajlar
- 217
- Çözümler
- 1
- Beğeniler
- 99
Selamlar herkese,
Yarın sabah malum KPSS önlisans var ve ben bu gece oturmuş tavanı izleyerek ne yaptığımı sorguluyorum. Bir içimi dökmek, belki benzer şeyleri yaşayanlarla dertleşmek istedim.
Bu yaz kendimce geçerli bahanelerim vardı; çalışıp para biriktirmem gerekti, farklı işlerde koşturdum. Kazandığımı da gerek kişisel ihtiyaçlara gerek teknolojik isteklere harcadım. Sınava son 25 gün civarı kala anca işten çıkabildim. İşten ayrıldıktan sonra da "25 günde ne mucizesi yaratacaksın sanki?" diyerek masanın başına oturmamayı seçtim; bahanesi olmaz ama mental olarak yorgundum.
İşin asıl can sıkan ve bende inanılmaz bir vicdan azabı yaratan kısmı şu: Bölümüm henüz hiç mezun vermemiş yeni bir alan. Yani rakipler yığılmamışken, birazcık temel kasıp asılsam belki de ilk alımlarda çok rahat atanabileceğim bir fırsatı resmen geleceğimi çöpe atmış gibi hissediyorum. "Azıcık baksaydın bile bir kapı açılırdı" düşüncesi beynimi kemiriyor.
Yarın yine de o sıraya gidip oturacağım. En kötü ihtimalle ÖSYM'ye yatırdığım 800 küsur liraya bir kutu kalem, silgi ve şeker almış olacağım ama asıl yıpratan şey aile baskısı ve kendi kendime yaşattığım hayal kırıklığı. İnsanların sizden bir beklentisi varken ve siz o beklentinin yanından bile geçmediğinizi bilirken o sınava girmek ayrı bir ağırlık.
Benzer durumları yaşayan, sıfır hazırlıkla girip de sonradan toparlayan var mı aranızda? Yarınki sınavdan sonra kafayı nasıl sıfırlıyoruz, tavsiyeniz nedir?
Yarın sabah malum KPSS önlisans var ve ben bu gece oturmuş tavanı izleyerek ne yaptığımı sorguluyorum. Bir içimi dökmek, belki benzer şeyleri yaşayanlarla dertleşmek istedim.
Bu yaz kendimce geçerli bahanelerim vardı; çalışıp para biriktirmem gerekti, farklı işlerde koşturdum. Kazandığımı da gerek kişisel ihtiyaçlara gerek teknolojik isteklere harcadım. Sınava son 25 gün civarı kala anca işten çıkabildim. İşten ayrıldıktan sonra da "25 günde ne mucizesi yaratacaksın sanki?" diyerek masanın başına oturmamayı seçtim; bahanesi olmaz ama mental olarak yorgundum.
İşin asıl can sıkan ve bende inanılmaz bir vicdan azabı yaratan kısmı şu: Bölümüm henüz hiç mezun vermemiş yeni bir alan. Yani rakipler yığılmamışken, birazcık temel kasıp asılsam belki de ilk alımlarda çok rahat atanabileceğim bir fırsatı resmen geleceğimi çöpe atmış gibi hissediyorum. "Azıcık baksaydın bile bir kapı açılırdı" düşüncesi beynimi kemiriyor.
Yarın yine de o sıraya gidip oturacağım. En kötü ihtimalle ÖSYM'ye yatırdığım 800 küsur liraya bir kutu kalem, silgi ve şeker almış olacağım ama asıl yıpratan şey aile baskısı ve kendi kendime yaşattığım hayal kırıklığı. İnsanların sizden bir beklentisi varken ve siz o beklentinin yanından bile geçmediğinizi bilirken o sınava girmek ayrı bir ağırlık.
Benzer durumları yaşayan, sıfır hazırlıkla girip de sonradan toparlayan var mı aranızda? Yarınki sınavdan sonra kafayı nasıl sıfırlıyoruz, tavsiyeniz nedir?
Son düzenleyen: Moderatör: