Ömer_Yeter

Yetkin
Katılım
1 Nisan 2025
Mesajlar
3.556
Çözümler
8
Beğeniler
2.653
Yer
Trabzon/Şalpazarı
Yani bunu aslında iki yan başlıklı olarak karşılaştırmanızı daha uygun buluyorum ve direkt başlıyorum:

Eski Ömer: Bu dönemim boyunca aslına bakarsanız son derece çalışkan ve son derece içine kapanıktım. Yani insanlarla pek muhabbet etmez, hatta bırakın muhabbeti yanlarına bile gitmezdim. Bundan dolayıdır ki lise 1 ve 2'de bana sürekli "Neden konuşmuyorsun?" soruları yöneltilirdi ve bunlar zamanla artıp bir de benim üstüme daha da gelmeye başlamışlardır. Hani bu soruyu sormakla kalmayıp bir de üstüne sanki ben onlara kötü bir şey yapmışım gibi seslerini yükseltirlerdi falan. Bu dönemin bana göre en iyi yanı derslerime son derece odaklı ve iyi çalışmamdır. Hani neredeyse tüm sınavlarda 100 alıyordum, dersi ders esnasında anlıyordum ve kolay kolay unutmuyordum bilgiyi. Bu dönemin sonlarına doğru da bolca zorbalığa uğradığımı da söyleyebilirim. Hani öyle böyle değil, yapılan zorbalıklar, küçümsemeler. Bunların hepsi, ilk başta çok sorun etmesem de sonradan bayağı bir beni psikolojik olarak etkiledi ve halen de etkisini az buçuk yaşıyorum.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Yeni Ömer: Bu dönemin başlangıcı kesinlikle lise bittikten sonra ve üniversiteye başlamamdır. O sancılı ve berbat olan lise hayatım bittiğinde tıpkı kuş gibi hafiflediğimi hatırlıyorum. Bu yeni dönemle birlikte artık insanlarla olan iletişimim, eskisine nazaran çok daha iyi bir konumda bana göre. Ayrıca önceden insanlara sevgi ve değer verme konusunda pek de iyi değilken bu dönemin başlaması ile bu iki sorun, gene halen birazcık etkileri olsa da inanılmaz derecede azalmış durumda. Ayrıca zorbalık konusunda da artık kendimi daha iyi bir biçimde savunduğumu ve çoğu durumda sessiz kalmadığıma inanıyorum. Bu dönemin bana getirdiği en büyük artısı, hiç şüphesiz ki içe kapanıklığımın büyük ölçüde giderilmiş olmasıdır. Önceden mesela insanlara selam bile vermezken bu dönemle bu durumu kökten yok ettim.

Kısaca geçmişteki ve şu anki durumum bu şekilde. Peki ya sizce ben, gerçek anlamda "değişmiş" sayılır mıyım?
 
Yani bunu aslında iki yan başlıklı olarak karşılaştırmanızı daha uygun buluyorum ve direkt başlıyorum:

eski Ömer: bu dönemim boyunca aslına bakarsanız son derece çalışkan ve son derece içine kapanıktım. Yani insanlarla pek muhabbet etmez, hatta bırakın muhabbeti yanlarına bile gitmezdim. Bundan dolayıdır ki lise 1 ve 2'de bana sürekli "neden konuşmuyorsun?" soruları yöneltilirdi ve bunlar zamanla artıp bir de benim üstüme daha da gelmeye başlamışlardır. Hani bu soruyu sormakla kalmayıp bir de üstüne sanki ben onlara kötü bir şey yapmışım gibi seslerini yükseltirlerdi falan. Bu dönemin bana göre en iyi yanı derslerime son derece odaklı ve iyi çalışmamdır. Hani neredeyse tüm sınavlarda 100 alıyordum, dersi ders esnasında anlıyordum ve kolay kolay unutmuyordum bilgiyi. Bu dönemin sonlarına doğru da bolca zorbalığa uğradığımı da söyleyebilirim. Hani öyle böyle değil, yapılan zorbalıklar, küçümsemeler. Bunların hepsi, ilk başta çok sorun etmesem de sonradan bayağı bir beni psikolojik olarak etkiledi ve halen de etkisini az buçuk yaşıyorum.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

yeni Ömer: bu dönemin başlangıcı kesinlikle lise bittikten sonra ve üniversiteye başlamamdır. O sancılı ve berbat olan lise hayatım bittiğinde tıpkı kuş gibi hafiflediğimi hatırlıyorum. Bu yeni dönemle birlikte artık insanlarla olan iletişimim, eskisine nazaran çok daha iyi bir konumda bana göre. Ayrıca önceden insanlara sevgi ve değer verme konusunda pek de iyi değilken bu dönemin başlaması ile bu iki sorun, gene halen birazcık etkileri olsa da inanılmaz derecede azalmış durumda. Ayrıca zorbalık konusunda da artık kendimi daha iyi bir biçimde savunduğumu ve çoğu durumda sessiz kalmadığıma inanıyorum. Bu dönemin bana getirdiği en büyük artısı, hiç şüphesiz ki içe kapanıklığımın büyük ölçüde giderilmiş olmasıdır. Önceden mesela insanlara selam bile vermezken bu dönemle bu durumu kökten yok ettim.

Kısaca geçmişteki ve şu anki durumum bu şekilde. Peki ya sizce ben, gerçek anlamda "değişmiş" sayılır mıyım?

Ömer iyi çocuktu ama bir kusuru vardı.
 
Hiçbir şey fark etmez, başkalarını memnun etmek için kendini değiştirmemişsindir umarım.

Hocam, ister inanın ister inamayın ama benim bu kadar değişme sebebim kesinlikle başklarından dolayı değil. Benim bu denli değişme nedenim, yaşadığım psikolojik durumlar, olaylar ve ufakta olsa geçmişimin izleridir. Yanlış anlamayın size karşı bir tavır almıyorum. Sadece olanı söylüyorum.
 
Hocam, ister inanın ister inamayın ama benim bu kadar değişme sebebim kesinlikle başklarından dolayı değil. Benim bu denli değişme nedenim, yaşadığım psikolojik durumlar, olaylar ve ufakta olsa geçmişimin izleridir. Yanlış anlamayın size karşı bir tavır almıyorum. Sadece olanı söylüyorum.
Benim de çok yakın zamanda travmalarım oldu. Sana karşı gelmiyorum aksine, sadece kendini başkaları istedi diye yıpratma. Zaten yıpratmıyormuşsun.
 
Yani bunu aslında iki yan başlıklı olarak karşılaştırmanızı daha uygun buluyorum ve direkt başlıyorum:

Eski Ömer: Bu dönemim boyunca aslına bakarsanız son derece çalışkan ve son derece içine kapanıktım. Yani insanlarla pek muhabbet etmez, hatta bırakın muhabbeti yanlarına bile gitmezdim. Bundan dolayıdır ki lise 1 ve 2'de bana sürekli "Neden konuşmuyorsun?" soruları yöneltilirdi ve bunlar zamanla artıp bir de benim üstüme daha da gelmeye başlamışlardır. Hani bu soruyu sormakla kalmayıp bir de üstüne sanki ben onlara kötü bir şey yapmışım gibi seslerini yükseltirlerdi falan. Bu dönemin bana göre en iyi yanı derslerime son derece odaklı ve iyi çalışmamdır. Hani neredeyse tüm sınavlarda 100 alıyordum, dersi ders esnasında anlıyordum ve kolay kolay unutmuyordum bilgiyi. Bu dönemin sonlarına doğru da bolca zorbalığa uğradığımı da söyleyebilirim. Hani öyle böyle değil, yapılan zorbalıklar, küçümsemeler. Bunların hepsi, ilk başta çok sorun etmesem de sonradan bayağı bir beni psikolojik olarak etkiledi ve halen de etkisini az buçuk yaşıyorum.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Yeni Ömer: Bu dönemin başlangıcı kesinlikle lise bittikten sonra ve üniversiteye başlamamdır. O sancılı ve berbat olan lise hayatım bittiğinde tıpkı kuş gibi hafiflediğimi hatırlıyorum. Bu yeni dönemle birlikte artık insanlarla olan iletişimim, eskisine nazaran çok daha iyi bir konumda bana göre. Ayrıca önceden insanlara sevgi ve değer verme konusunda pek de iyi değilken bu dönemin başlaması ile bu iki sorun, gene halen birazcık etkileri olsa da inanılmaz derecede azalmış durumda. Ayrıca zorbalık konusunda da artık kendimi daha iyi bir biçimde savunduğumu ve çoğu durumda sessiz kalmadığıma inanıyorum. Bu dönemin bana getirdiği en büyük artısı, hiç şüphesiz ki içe kapanıklığımın büyük ölçüde giderilmiş olmasıdır. Önceden mesela insanlara selam bile vermezken bu dönemle bu durumu kökten yok ettim.

Kısaca geçmişteki ve şu anki durumum bu şekilde. Peki ya sizce ben, gerçek anlamda "değişmiş" sayılır mıyım?
Ne okuyorsunuz?