Ömer_Yeter

Yetkin
Katılım
1 Nisan 2025
Mesajlar
3.556
Çözümler
8
Beğeniler
2.653
Yer
Trabzon/Şalpazarı
Ben doğrusunu söylemek gerekirse eğer çok ama çok ilginç biriyim. Lise 1'de daha okulun ilk haftası ve sonraki 2-3 haftada neredeyse bütün sınıf, benim hakkımda "bu çocuk neden konuşmuyor?"
Diyor. Bu söylemleri ilk bakışta göz ardı ettim fakat daha sonra bunların farklı farklı türevleri ortaya çıktı. Hatta öyle ki insanlar bana gülerek "konuş bakayım" diyerek benim daha da üstüme gelmeye bşaladılar. O anki halimi tam hatırlamıyorum lakin o an elimin bile terden kayganlaştığın hatırlıyorum. Neyse lise 1 ilk aylarda böyleydi sonraları çok da önemli değil. Her neyse lise 1 öyle ya da böyle bitti.
Lise 2'de gene böyle şeylerle geçmişti ama çok da önemli bir olay olmamıştı. İşte şubat depreminden sonra benim psikoloji, iyiden iyiye kötüleşti. Bir oradan bir buraya tıpkı göç eden kavimler gibi sürekli yer değiştiriyordum. En sonunda bir şehirde kendime yeni bir sayfa açabildim. Fakat kötü okul hayatım, beni burada da bırakmadı ve bu bende birçok davranışsal bozukluklara sebebiyet verdi. Nedir bunlar: Sinirden masaya vurmalar, bağırmalar, azarlanmalar ve en kötüsü utanç durmuna düşmeler falan derken ben çok yoruldum ve bunaldım. Bunların da elbettir ki üniversite sınavıma etkisi olacaktı ve oldu da. Her neyse ben nedenini bilmemekle beraber son zamanlarda kendime şunu diyorum:"Ben psikolojik sounları olan biri miyim?" diye. Halbuki ben yeri gelir dert dinleyen veya dert anlatan biriyim.
Siz değerli Techolay üyeleri, eğer bu yaşadıklarımın benzerini falan yaşayaınız varsa buyurun mikrofon sizde.
 
Son düzenleyen: Moderatör:
Selam,

Ortaokulda çok sessiz bir çocuktum. Keza lisenin büyük bir kısmında da. Aynı muameleler bana yapıldı. Hatta lisede sırf psikiyatriste gidiyorum diye deli olarak görüldüm. Zıvanadan çıkınca bundan dolayı (deli olarak görülmekten kaynaklı) gene suçu bana attılar. "Hocam o bize bağırıyor" dediler. Neymiş efendim onlar beni yanıma geliyorlarmışta ben onlara bağırıyormuşum YERSEN.

Destek almanı öneririm, bu kötü bir şey değil aksine son derece doğal bir şey. Yalnızca destek aldığını öyle herkese söyleme. Yaşadıklarımı yaşamanı istemem. İnsanlar kendilerinden görece farklı olanı yargılamaya çok eğimliler maalesef.

Sanane kardeşim, ben keyfim ve kahyası istemedi ve konuşmadım seni ne ilgilendirir be adam?

Bu şekilde kardeşim, cansın.
 
Bu anlattığın sorunları çoğu kişi yaşıyor. Direkt 'psikolojik sorunları olan biri miyim?' demek yersiz olur. Bu olduğun hal kötüye gidiyorsa profesyonel destek almaya çalış. Bizimle dertleşmek bir yere kadar. Bana sorarsan herkeste olan kaygı ve stresle başa çıkmakta zorlanıyorsun. Yani bu durum sana özel değil, canını sıkma. ❤️