Sabahlarım, saat 9-12 arası uyurum. Akşam kalkarım, öbür akşama kadar hiç uyumamaya çalışırım. Dayanamam öğlen yatarım, sonra yine akşam kalkarım ve yine uyumamaya çalışırım. Bu döngü 2-3 defa yaşanır ve 3. denemede falan uyumamayı beceririm. Bugün de hiç uyumayacağım muhtemelen. Benim sabahlama nedenim ise, aşırı uykumun gelmesini istemem. Aşırı uykum gelmediği sürece uyumakta zorlanıyorum ve daralıyorum. Fakat aşırı uykum gelirse, çok zevkli bir uykuya dalıyorum.
Yaz aylarında istemsizce sürekli sabahlıyorum ve hiçbir artısı yok, tamamen zarar, gereksiz. Oyun oynarken güzel oluyor ama, sabah aydınlanırken balkona çıkmak falan, iyi hissettirebiliyor.
Sabah aydınlanırken balkona çıkmak hayatı sorgulatıyor ve anılarımı depreştirdi şu an. 2024 yazı manitalarla telefonda konuşurken sabahlardım. Güneş doğarken balkona çıkardım ve konuşmaya devam ederdim.
@Ömer_Yeter bu zorla falan yapılacak bir şey değil, sen bırakırsın ve zaman akar fark etmezsin. Bir bakmışsın sabah olmuş, böyle keyifli gecelerde sabahlanır işte. Bir gece hatırlıyorum, sabaha kadar sadece sohbet. Telefon bile almamıştık elimize, böyle ortamda nasıl sabahlamayacaksın ki. Akıp gidiyor zaten otomatik sabahlıyorsun zamanın farkına varmayıp. Kendini zorlayacaksan hiç yapma.
Bendeki genetik olabilir ancak liseden beri yurtta kalmanın da etkisiyle artık istesem de gündüz insanı olamıyorum, haliyle gün içinde uyku problemleri yaşıyorum. Siz siz olun sabahlama işini sürekli hale getirmeyin.