Unlishimaide
Başarılı
Selam hocalar, son zamanlarda yurt hayatı çok sıkıcı gelmeye başladı. Odada internet çekmiyor, hem mobil veri hem de GSB. Elimde olan da bir şeye yetmiyor. PC'yi açıp Epic'ten RDR 2 oynarken bile GSB interneti kendi kendine 1.700 MB bitirdi. Dizi izlemek istiyorum ama internet sıkıntım var. Odalar 3 kişilik. Superbox almaya kimseyi ikna edemedim. Ankara'ya 120 km uzaklıkta olmasına rağmen yurt ve üniversite hayatı, gurbet beni 2 ayda yormaya başladı.
Eve gidemiyorum, bir evde istenmiyorum. Öbür ebeveynim de "Devamsızlık vs. dikkat et, sonra gel." diyor. Ancak tadı kaçtığı için oraya da gidemiyorum. Arkadaşlarım var illaki ancak ilk ay kendimi samimi bulduğum bir grupla beraberdim. Bir baktım, çağırılmıyorum ve bana karşı samimiyetleri azalmış. 3 kişiydik, diğer 2 arkadaş sorun yaşamıyor, beraberler. Daha 3-4 gün önce "Dağılıyoruz." dedim, "Sürekli beraber mi olacağız?" cevabını aldım ama beraber olmaya devam ediyorlar.
Ders çalışma hevesim nedense az. Yarından itibaren DGS çalışmalarına ve kitap okumaya başlamayı düşünüyorum. Vizelerim bana göre iyi geçti, 1 ders dışında. Açıkçası ilçenin imkânları, okuduğum okuldaki yetersiz imkânlar ve sosyal çevre biraz yorucu geliyor. En basitinden okulda kantin yok, sınıfta 1 kız var gibi. Ortam olarak kısıtlı.
Hayat son zamanlarda çok sıkıcı olmaya başladı. Spor salonu fiyatları çok fahiş ve gün içinde odada sürekli bilgisayar oynamak da sıkmaya başladı. Durum böyle, biraz yazmak istedim. Gerçi Ankara'ya dönsem orada da pek arkadaşım kalmadı. 2-3 kişi ancak, onlar da ya başka şehirde ya da görüşmeyi geçiştiriyor.
Kısaca böyle işte. Üniversite en güzel yılların olacak denirdi, nerede? Arkadaşının az olması veya olduğun yerde kendini ait hissetmiyor olmanın zorluğunu çok çekiyorum şu sıralar. Bir de ailemi özlüyorum. Evimi, odamı özlüyorum.
Zayıf halime ve sosyal imkanlarının daha çok olduğu zamanlarada bi aşırı özlem duymaya başladım.
Eve gidemiyorum, bir evde istenmiyorum. Öbür ebeveynim de "Devamsızlık vs. dikkat et, sonra gel." diyor. Ancak tadı kaçtığı için oraya da gidemiyorum. Arkadaşlarım var illaki ancak ilk ay kendimi samimi bulduğum bir grupla beraberdim. Bir baktım, çağırılmıyorum ve bana karşı samimiyetleri azalmış. 3 kişiydik, diğer 2 arkadaş sorun yaşamıyor, beraberler. Daha 3-4 gün önce "Dağılıyoruz." dedim, "Sürekli beraber mi olacağız?" cevabını aldım ama beraber olmaya devam ediyorlar.
Ders çalışma hevesim nedense az. Yarından itibaren DGS çalışmalarına ve kitap okumaya başlamayı düşünüyorum. Vizelerim bana göre iyi geçti, 1 ders dışında. Açıkçası ilçenin imkânları, okuduğum okuldaki yetersiz imkânlar ve sosyal çevre biraz yorucu geliyor. En basitinden okulda kantin yok, sınıfta 1 kız var gibi. Ortam olarak kısıtlı.
Hayat son zamanlarda çok sıkıcı olmaya başladı. Spor salonu fiyatları çok fahiş ve gün içinde odada sürekli bilgisayar oynamak da sıkmaya başladı. Durum böyle, biraz yazmak istedim. Gerçi Ankara'ya dönsem orada da pek arkadaşım kalmadı. 2-3 kişi ancak, onlar da ya başka şehirde ya da görüşmeyi geçiştiriyor.
Kısaca böyle işte. Üniversite en güzel yılların olacak denirdi, nerede? Arkadaşının az olması veya olduğun yerde kendini ait hissetmiyor olmanın zorluğunu çok çekiyorum şu sıralar. Bir de ailemi özlüyorum. Evimi, odamı özlüyorum.
Zayıf halime ve sosyal imkanlarının daha çok olduğu zamanlarada bi aşırı özlem duymaya başladım.
Son düzenleme: