Öncelikle sizin de affınıza sığınarak konuyu netleştirmek istiyorum:
Ben çocukluğumdan beridir bu "iletişim" ile ilgili kimi zaman sıkıntı kimi zamansa sorunlar yaşadım. İnsanlar, beni tanımlarken genelde
"Çok sessiz, çok soğuk" gibi cümleler kuruyor. Bu ilk başta çok taktığım bir şey değildi fakat zamanla içimde büyük bir yara açtı. Detay için şu konuma bakabilirsiniz:
https://techolay.net/sosyal/konu/sizce-ben-psikopat-miyim.138369/
Kısaca ben evet biraz soğuk biri olduğum söylenebilir ama öyle somurtkanlıktır falan olmaz bende. Sevdiğim insanlara zaman zaman yardım ettiğimde oluyor hatta doğrusu söylemek gerekirse eğer. Umarım açıklayıcı olmuştur hocam. Tekrardan dediğim gibi affınıza sığınıyorum.
Garip gelebilir bu söyleyebileceklerim bu forum ortamında ama başka bir kanal yok maalesef.
Size bir şeyi fark ettirmek istiyorum. Bu fark ediş belki olumlu belki olumsuz olarak algılanır sizin tarafınızdan. Ama ben olumlu görüyorum. Bu yüzden paylaşmak istiyorum.
Konu boyunca "soğuk olmak" betimlemesini hep bir "diğer kişi" üzerinden yaptınız. Toplum soğuk insanlara neden karşı = (kendinizi soğuk olarak niteleme olduğundan) toplum neden bana karşı = toplum neden benim kimliğime karşı gibi bir zincir var.
İkinci olarak:
Kısaca ben evet biraz soğuk biri olduğum söylenebilir
"soğuk biri olduğum söylenebilir" diyorsunuz. Yani söyleyebilirim demiyorsunuz. Yine bir "diğer kişi" ağzından konuşma durumu var.
Bunun üzerine bir düşünebilirsiniz: siz soğuk bir insan mısınız yoksa hayatınızdaki "diğer kişiler" size soğuk etiketi mi vurup da siz bunu içselleştirdiniz mi?
Bunun üzerine düşünmek zor olabilir, bunu size bu şekilde açık bir şekilde söylemem belki hatalı bir davranış, bu da benim eksikliğim, bilgisizliğim, yetkinsizliğim olabilir. Demek istediğim bunun üzerine düşünmek acı verici olabilir. Ama bir bakımdan iyi olmak demek ACT yani kabul ve kararlılık terapisi bağlamında acıyla yeni bir ilişki kurmak demektir. Ama önce acıyı tanımak gerektiğini düşündüğümden bunu -yukarıdaki cümleyi- söylemek istedim.
Ayrıca şunun üzerine de bir düşünün: başkalarına yardım ederken keyif, zevk, duygusal tatmin vb. duygular yaşıyor muyum? Eğer yaşıyorsam bunun "soğuk insan" etiketiyle ilişkisi ne olabilir? Eğer ben başkalarına yardım ederken iyi hissediyorsam ve başkaları benim yardımımdan iyi hissediyorsa ve bu yardımdan ikili bir ilişki bağı kuruluyorsa bunun soğuk etiketiyle ilişkisi ne olabilir?
Size demek istediğim şu: insan olumlu ve olumsuz duygular yaşar. Bu onun doğasında olan bir şeydir. Bu zayıflık değildir. Bu anormal bir durum değildir. Yeri gelir güler, yeri gelir ağlar -gerekirse hüngür hüngür, yeri gelir robot gibi öylece kalır. İnsan tek bir "norm"a tanımlı değildir, bir spektrum dahilinde davranış gösterir. Siz de bir insansınız değil mi? İki kol, iki bacak, bir baş? Siz de bu spektruma dahilsiniz. Sizin de duygularınız var ve bu duygular gayet doğal. Normal. Anormal değil.
Güçlü olan kimdir diye bir düşünün. Bu düşünmeyi siz yapın. Kendinize yapın. Benim kendime olan düşünmem şudur: güçlü olan insanlardan biri de her türlü duyguyu yaşayıp da ayakta kalabilen, yaşama devam edebilen insandır. Ama bu benim düşünce ürünüm. Siz de kendinize yapın. Düşünün.
Siyah mı giyiniyorsunuz? Bunu seviyor musunuz? Ne güzel o halde, mutlu olun!
Söyleminize dikkat edin. İnsan dilde var olur. Söylem her şeydir. "Ben soğuk bir insanım." ile "Bana soğuk insansın." diyorlar arasında uçurum kadar fark var. Size söyleminize dikkat edin diyorum. Ama bir hata var mı, yok mu, hata varsa nerede var, bir söylem değişikliği gerekiyorsa hangisine geçmek gerekir, ya da geçmek gerekir mi vs. vs. durumlardan ötürü bir dayatma yapmak istemiyorum.
Bu iki tırnak içindeki ifade arasındaki farkı düşünün. Zihnin elinden bir geçirin.
Size ezcümle yekpare sorum şudur, biraz sert olabilir, olmayabilir de: bu yaşamda, istediğiniz yegane şey nedir, saf arzunuz, dileğiniz nedir? Toplumun dayatmaları olmasa, şu anki yaşamda olan olumsuzluklar olmasa neyi dilemeyi isterdiniz? Kim olmayı isterdiniz?
Belki de dilediğiniz "kim" zaten sizsinizdir. Sadece bunu tanıyan birine ihtiyaç vardır. Ama aslında bu tanıyan kişi yine kendimizizdir. "Ben falanca falanca insan olmak istiyorum?" Zaten öylesinizdir belki de. Sadece ışık tutulmaya ihtiyaç vardır. Peki fener kimde? O da sizde! Herkesin ışığı var. Sadece hatırlatılması gerekiyor.
Kullandığım dil çok metaforik, kapalı gelebilir, ama bu da benim kusurum.
Sevgiyle kalın!