Her şeyimin farkında olmama rağmen üniversite ve yurda gelirken kendime yeni bir sayfa açma ve eski sorunların bir daha yaşanmaması umuduyla geldim ama işe yaramadı.
Arkadaş grubunda 3. kişi olarak şu an benimle sohbet azaldı. Kendileri hem girişken hem de samimi insanlardı, elbet kötü yönleri vardı ama şu an aynı odada olmamıza rağmen sohbet azaldı ve şu an arkadaşım oda değiştirmeyi bile düşünüyormuş. Aramız iyiydi ama bir anda giren bu soğukluğu bilemedim. Artık yaşanan bir olay bana yaşadığım her olayı hatırlatıp daha çok acı çekmemi sağlıyor. Ortada doğru dürüst bir sebep de yok ama yalnızlık sağlam vuruyor.
Tekrar arkadaş edinmek zor; görüştüğüm kişiler var ama aynı tadı vermiyor, orası kesin.
Tükendim, ne yapacağımı bilmiyorum artık. Ben de mutlu, huzurlu ve düzenini oturtmuş bir kişi olmaya çalışırken kendimi her yeni olayda geçmişteki bütün sorunlarımı görürken buluyorum.
Ne yapacağım? Düzelmek istiyorum, çabalıyorum, kendimi zorluyorum ama olmadı mı olmuyor mu yoksa ben mi beceremiyorum, bilmiyorum. İçime atmak istemiyorum, kimseye güvenemiyorum; zaten burada da laf çabuk döner, yayılır.
Konuşup çözebilecek olsak diyeceğim ama bir soğukluk var, zor dönmesi gibi. 2 sene bu şekilde zaten imkanları az olan bu ilçede çok zor geçecek gibi.