Hem gereksiz uzun hem de oyuncular bireysel kalite koyamıyorlar. Eski dizilerin birçoğunu izliyorum ki buna en yakın örneklerden birisi her zaman verdiğim içerde dizisidir, çetin tekindor dizinin finalinde kebapçı Celal'e acıyacak hâle getirmişti, aras bulut İynemli/Çağatay Ulusoy/Bensu soral her sahnede bireysel kalite gösterdi. Yan rollere bakıyorsun rıza kocaoğlu belki de çukur'dan sonraki en iyi oyunculuğunu gösterdi. Başka dizilere bakalım mesela ezel; kadronun en yan rol oyuncusu bile yıldız, herkes bir bireysel kalite gösteriyor, herkes bir imza bırakıyor mesela. Şimdiki dizilere bakıyorum mesela kızılcık şerbeti; başrol oyuncusuna yıldız demeye bin şahit ister, en büyük rakibi denilen yalı çapkını'na bakıyorsun, çetin tekindor ve mert Ramazan demir dışında yıldız diyeceğin oyuncu yok. Eşref rüya'ya bakıyorum, oyuncu kalitesi demet özdemir dışında çok yüksek ama oyunculara bireysel kalite gösterecek alan bırakmıyorsun.
Hadi oyuncu kalitesi düştü diyelim çünkü bir önceki jenerasyondaki neredeyse tüm sanatçılar yıldız veya yıldızüstü sanatçıydı, senaryolar da kısır döngüye girdi. Eşref rüya ve yeraltı gibi diziler hariç 'yeni' diyebileceğimiz bir senaryo tiplemesi bile yok.
Ben biraz nostalji seven bir insanım yalan yok ama diziler senaryo açısından hem çok kısır hem de oyuncuları kısıtlayıcı ve akıcı olmayan yapımlar bütününe döndü. Pandemiden sonra tavan yaptı bu dediğim. Siz ne düşünüyorsunuz?

Sorun nostalji değil, sistem değişti baştan aşağı eskiden diziler karakter ve oyunculuk üzerine dizi olsun film olsun izletiyordu kalite kokuyordu şimdi diziler reyting ve süre yüzünden olay odaklı. Olmaya başladı eskiden oyuncular diziyi büyütüyordu.
Şimdi diziler oyuncuyu sınırlıyor. Demek daha doğru.