Unlishimaide
Başarılı
Selam.
Üniversiteye geleli 1 ay oldu ancak hala başladığım yerdeyim, sadece tanıdıklar var ve birkaç arkadaş dost diyebilecek kimseyi bulamadım. Kafa dengim, keza bu kadar kısa sürede zor zaten.
Ama başta burası bir anda benim evim gibi hissettirirken, şu an nedense beni rahatsız edecek kadar da boş kalabalık hissettiriyor.
Baştaki arkadaş ortamını bırakıp başka arkadaşlara geçtim ama samimiyet yüzünden eski gruptaki yaşadığım; istediğim şeyleri yapamadığımı, onların yaptığını ve bu grupta kişisel bir özel alanım olmaması beni rahatsız etmeye başladı.
Bazen tipimden tut, başka şeylere kadar karşılaştırma ve yarış var. Bu grupta herkes benim diyor, halbuki ben değilim; öyle biri nasibini bekleyen bir insanım ama bilemedim, çok mu pasifim? Halbuki öyle de durmuyorum dışarıdan.
Örnek, okula dersleri sıkı tutmak için çanta götürüyorum ama bir bakıyorum sayfa, kalem vs. isteniyor. 3 haftadır her gün kendime özel alanım yok. 2 gün gittim, arkadaş başka odada kalmak yerine yatağıma gelmiş, yatmış. Diğer arkadaş ile aynı yerde durmak için rahatsız edici durumlar.
Yani odayı bir kere değiştirdim, bir daha zor gibi yakın zamanda.
Boş odada yok.
Arkadaş ortamı da istediğim gibi gitmedi, elimde patladı desem yeridir. Muhabbetler hep kadın vs. olmaya döndü.
DGS çalışmaya başlayıp babama olan kendimi borçlu hissettiğim şeyleri yerine getirmek istiyorum. Ortamdan da tamamen kopmak ve yalnız kalmak beni korkutmaya başladı açıkçası ama zaten mezun senesi odada tek başıma geçti ve çok yorucuydu. Ne yapacağım bilmiyorum.
Üniversiteye geleli 1 ay oldu ancak hala başladığım yerdeyim, sadece tanıdıklar var ve birkaç arkadaş dost diyebilecek kimseyi bulamadım. Kafa dengim, keza bu kadar kısa sürede zor zaten.
Ama başta burası bir anda benim evim gibi hissettirirken, şu an nedense beni rahatsız edecek kadar da boş kalabalık hissettiriyor.
Baştaki arkadaş ortamını bırakıp başka arkadaşlara geçtim ama samimiyet yüzünden eski gruptaki yaşadığım; istediğim şeyleri yapamadığımı, onların yaptığını ve bu grupta kişisel bir özel alanım olmaması beni rahatsız etmeye başladı.
Bazen tipimden tut, başka şeylere kadar karşılaştırma ve yarış var. Bu grupta herkes benim diyor, halbuki ben değilim; öyle biri nasibini bekleyen bir insanım ama bilemedim, çok mu pasifim? Halbuki öyle de durmuyorum dışarıdan.
Örnek, okula dersleri sıkı tutmak için çanta götürüyorum ama bir bakıyorum sayfa, kalem vs. isteniyor. 3 haftadır her gün kendime özel alanım yok. 2 gün gittim, arkadaş başka odada kalmak yerine yatağıma gelmiş, yatmış. Diğer arkadaş ile aynı yerde durmak için rahatsız edici durumlar.
Yani odayı bir kere değiştirdim, bir daha zor gibi yakın zamanda.
Boş odada yok.
Arkadaş ortamı da istediğim gibi gitmedi, elimde patladı desem yeridir. Muhabbetler hep kadın vs. olmaya döndü.
DGS çalışmaya başlayıp babama olan kendimi borçlu hissettiğim şeyleri yerine getirmek istiyorum. Ortamdan da tamamen kopmak ve yalnız kalmak beni korkutmaya başladı açıkçası ama zaten mezun senesi odada tek başıma geçti ve çok yorucuydu. Ne yapacağım bilmiyorum.
