Korkusu olanın eceli kör olur muş derler,
"Ecelin kör olması" ile ifade etmeye çalıştığınız nedir?
"Ecel" dediğiniz, ölüm ve körlükten karanlık çıkarımı mümkün ama "korkusu olanın sonu kötüye varır" ifadesi için daha farklı kelimeler kullanılabilir ve bu şekli ile şiirinizde temel unsur olan gazlamaya yönelik düstura ters düşüyor sanki.
Misal şiirinize sadece birkaç dakikalık uğraş ile şöyle bir cevap doğması olası;
Bilmiyorum ki ne söz verdim?
Ne gördüysem, onu öğrendim
Çevremdeki kocaman adamlar
Sürekli yiyip de hiç doymadılar
Bir ben miyim bu devranı döndürecek?
Hem kendini hem de diğerini düşünecek
İnsan, vakitten doğan kârla hükmederken
Birliktelikler, hangi ortaklıkla belirlenecek?
Ayrımların hepsi birbirine karışmış
Pek çoğu da buna zaten alışmış
Öncesi dinlemek ve anlamakmış
Sonrası da mütemadiyen tekrarmış.