- Katılım
- 22 Aralık 2023
- Mesajlar
- 2.011
- Çözümler
- 1
- Beğeniler
- 852
Merhaba,
Bu konuyu hatırlatmak istedim. Bunun üzerine bir şey konuşmak istiyorum.
İnsanlara zamanında çok güvendiğim için pişman oldum. Vefası var, bana değer veriyor, hayatımda kalmalı gibi düşündüğüm; küsmek istemediğim kişiler var. Bana yardımcı oldular ama tek taraflı iletişim kurmaya devam ediyorlar. Mesela bugün matematik hocamla konuştum, 17 dakika konuştuk. Ama onun hayatıyla ilgili neredeyse hiçbir şey öğrenemedim. Sadece yemek hazırladığını ve iyi olduğunu söyledi, bu kadar. Başka bir şey yoktu.
Bana iyi davranıyorlar ama ilişki karşılıklı olmadığı için bu durum beni vefasızlık yapıyormuşum gibi hissettiriyor. Verdikleri değeri suistimal etmemeye çalışıyorum; ancak yine de onları memnun edemediğimi düşünüyorum. Fatih Terim'in “Yüz tane çok iyi şey yaparsınız, bir tane yapamadığınızda akıllarda o kalır.” sözü geliyor aklıma. Sanki bana bakarak verdikleri değer azalmaya başladı. Hatta bugün, her gün konuştuğum kuzenimle de aramız koptu. “Artık seninle konuşmak istemiyorum.” deyip telefonu yüzüme kapattı. Ne diyebilirim ki?
Aklımda insanları tek tek silmeye başladım. Daha önce beceremiyordum ama acı da olsa oluyormuş. Kuzenimle yaşadığım olay da dediği bana koydu. Bir insanı tek bir hatasından dolayı silmek sizce doğru mu? Ben yapmamaya çalıştım. Beni arayanların telefonunu açarım ama onlar çoğu zaman benimkini açmaz.
Böyle bir çıkmazın içine girdim. Ne yapacağımı bilmiyorum. Yardımcı olursanız sevinirim.
İyi Sosyaller.
Bu konuyu hatırlatmak istedim. Bunun üzerine bir şey konuşmak istiyorum.
İnsanlara zamanında çok güvendiğim için pişman oldum. Vefası var, bana değer veriyor, hayatımda kalmalı gibi düşündüğüm; küsmek istemediğim kişiler var. Bana yardımcı oldular ama tek taraflı iletişim kurmaya devam ediyorlar. Mesela bugün matematik hocamla konuştum, 17 dakika konuştuk. Ama onun hayatıyla ilgili neredeyse hiçbir şey öğrenemedim. Sadece yemek hazırladığını ve iyi olduğunu söyledi, bu kadar. Başka bir şey yoktu.
Bana iyi davranıyorlar ama ilişki karşılıklı olmadığı için bu durum beni vefasızlık yapıyormuşum gibi hissettiriyor. Verdikleri değeri suistimal etmemeye çalışıyorum; ancak yine de onları memnun edemediğimi düşünüyorum. Fatih Terim'in “Yüz tane çok iyi şey yaparsınız, bir tane yapamadığınızda akıllarda o kalır.” sözü geliyor aklıma. Sanki bana bakarak verdikleri değer azalmaya başladı. Hatta bugün, her gün konuştuğum kuzenimle de aramız koptu. “Artık seninle konuşmak istemiyorum.” deyip telefonu yüzüme kapattı. Ne diyebilirim ki?
Aklımda insanları tek tek silmeye başladım. Daha önce beceremiyordum ama acı da olsa oluyormuş. Kuzenimle yaşadığım olay da dediği bana koydu. Bir insanı tek bir hatasından dolayı silmek sizce doğru mu? Ben yapmamaya çalıştım. Beni arayanların telefonunu açarım ama onlar çoğu zaman benimkini açmaz.
Böyle bir çıkmazın içine girdim. Ne yapacağımı bilmiyorum. Yardımcı olursanız sevinirim.
İyi Sosyaller.
