Şimdi şöyle söyleyeyim. Ben çok stresli bir insandım iş hayatım dolayısıyla. Şu an 39 yaşındayım. 25 yaşında kanser olduğumu öğrendim. Şimdi bu andan bakınca eski halime görüyorum ki kendimi durduk yere çok geriyormuşum. Ayrıca çevremdeki 50 yaş altı kanser, kalp-damar rahatsızlığı olan insanlara baktığımda gördüm ki çoğunlukla hayatı stresli yaşayan mükemmeliyetçi insanlar. Ondan sonra ister istemez geri vites yapmak zorunda kalıyorsun. Hayat sana bunu böyle yapman gerektiğini hatırlatıyor diyelim ziyadesiyle. Bir söz var ya “keskin sirke küpüne zarar” inanki her harfiyle doğru. Bu olaylardan sonra “olduğu kadar olmadığı kader” prensibiyle yaşıyorum tabii ki hâlâ rızkımızda var mış yaşamaya devam ediyoruz. Eğer sen stresle bir şekilde başedemezsen inanki olayların çok farklı yerlere gittiğini ve en çok zararada kendinin uğradığını göreceksin.