Hepimiz doğuyoruz, sınırlı zevklerle yaşıyoruz, hem psikolojik hem fiziksel acı çekiyoruz ve en sonunda ölüyoruz. Arkadaş yapsan sonu var, sevgili yapsan sonu var. Hayat çok boş değil mi? Sırf ölüm konusu yüzünden uzun süredir içine kapanık biriyim.

Siz ne düşünüyorsunuz?

Hayat boş, lakin hayat hayat boş hayat boş diyerek geçmez. Kendinize bir uğraş bulun, fiziksel acıyı da çekiyorsunuz zevki de. Hayata sadece acılı yönünden bakarsanız nereye giderseniz gidin acı görürsünüz.
 
Hangi din gerçek sorusu bitiriyor beni. Müslümanım ama E*stein belgelerinden sonra hayattan soğudum ve İslam'ın gerçek din olmadığını düşünmeye başladım. Dünya yorgunluğu, Melankoli, Tükenmişlik Sendromu vs. tüketiyormuş beni.