ABD Yüksek Mahkemesi, 25 Mart 2026’da Cox Communications lehine oybirliğiyle karar verdi. Mahkeme, bir internet servis sağlayıcısının, kullanıcılarının telif hakkı ihlallerinden “katkı sorumluluğuyla” ancak hizmetinin ihlal için kullanılmasını amaçladıysa sorumlu tutulabileceğini; bu niyetin de ancak ihlali teşvik etmek ya da ihlale özel tasarlanmış bir hizmet sunmakla gösterilebileceğini belirtti.
Kararda Cox’un kullanıcıları ihlale teşvik etmediği ve sunduğu internet erişiminin açıkça çok sayıda meşru kullanım barındırdığı vurgulandı. Görüşü Mahkeme adına Clarence Thomas kaleme aldı; Sonia Sotomayor ve Ketanji Brown Jackson ise sadece hükme katıldıklarını belirten ayrı bir görüş yazdı.
Arka plan: Sony Music’in öncülük ettiği plak şirketleri 2018’de Cox’a dava açmıştı. 2019’da jüri yaklaşık 1 milyar dolar tazminata hükmetti; 2024’te Dördüncü Temyiz Mahkemesi bu tazminatı iptal edip katkı sorumluluğu kararını büyük ölçüde onadı. Yüksek Mahkeme şimdi katkı sorumluluğu standardını tersine çevirdi.
Ne anlama geliyor?
- Sadece “ihlali biliyordu” demek yetmiyor: Mahkeme, salt bilgi ve yetersiz önlem alma iddialarının katkı sorumluluğu için yeterli olmadığına hükmetti.
- DMCA güvenceleri ayrı mesele: Karar, DMCA’daki güvenli limanların ihlali halinde otomatik sorumluluk doğmadığını; güvenli limanlara uymanın bir “savunma”, uymamanın ise tek başına “suç” sayılmadığını hatırlattı.
- Aboneleri “otomatik kesme” zorunluluğu yok: ISP’ler, yalnızca hak sahiplerinden uyarı geldi diye kullanıcıların internetini kesmekle yükümlü değil. Bu, genişbant sağlayıcılar için kritik bir eşik.
Karar sonrası tepkiler ayrıştı: Cox, “ISP’ler telif polisi değil” yaklaşımının teyit edildiğini savunurken, müzik endüstrisi temsilcileri karardan memnuniyetsizliğini dile getirdi.
Süreç bitmiş değil: Dosya, Yüksek Mahkeme’nin çizdiği yeni standarda göre yeniden değerlendirilmek üzere alt mahkemeye gönderildi.
Kaynak: www.techspot.com
