Sürprizbozan Alien Isolation beni çok etkiledi

Eski zamanlarda Alien serisinin ilk filmini izleyip aşırı korktuğumu hatırlıyorum. Çocukluktan beri gelen uzaylı korkusu galiba beni bu kadar itiyordu bu seriden. Yıllar geçti. Artık 21 yaşında olmuştum. Ta 10-15 yıl önceki korkularımı yenmiş olmalıydım, değil mi? Durum pek öyle olmadı. Alien Isolation oynamaya başladığımdan beri resmen çocukluk travmam tetiklenmiş gibi hissediyorum. Gerek müzikleri, gerek atmosferi ve gerekse lanet Xenomorph'u ile Alien Isolation, ilk filmin hissini iliklerime kadar yaşattı diyebilirim. Oyundan gereğinden fazla korkuyordum. Sinyal cihazındaki ses, her yaratığın yakına geldiğini belirtince resmen çaresizce etrafıma bakınıyordum. Alev makinesi alınca işler değişir diye düşündüm fakat Xenomorph'dan o kadar çekiniyordum ki elim titreye titreye ateş ediyordum. Resmen ilk filmdeki Ellen Ripley gibiydim. Bilinmeyene karşı ne yapacağını bilmeyen ve kozmik bir korku hisseden birisi. Bu korku çeşidine bayılıyorum aslında. Öyle çok korkan birisi de değilim. Resident Evil'ları, Outlast'leri, Amnesia'ları güle oynayan birisiydim. Fakat Alien Isolation resmen beni 15 yıl önceki halime çevirdi. Xenomorph'un her sesini duyduğumda tüylerim diken diken oluyor. Kısacası oyun aşırı başarılı. Harbiden çok beğendim.