Az önce 5-6 ay demiştin. Neyse, 1.5 sene tek başına yapacaksan yine çok kısa bir süre. Çok fazla mekanik içeriyor oyun. Bunları yapay zeka ile kodlamak bile uzun sürer. Kısaca, yapay zeka çıkması işleri kolaylaştırdı fakat aşırı derecede değil. Hâlâ oyun yapmak zor ve çok emek istiyor. Sadece senin uğraşıp yazacağın kodu yapay zekaya yazdırıp zaman kazanmış oluyorsun. Onda da hatalar çıkınca senin müdahale etmen gerekiyor. Yani yine zahmetli ve masraflı bir iş.
5-6 ay biraz anlamsız geldi. Fakat 1.5 sene olmasa bile artık 4-5 sene değil yapmak.
 
Bir noktada artık otomatikleşmeye başlayınca işin asıl kritik kısmı olan yaratıcılık da kayboluyor.
Ben simülasyonlara dönerek ara vermiş ve unutmamış oldum; böylelikle kendi projelerime eklenebilecek şeyleri düşünebilir hale geldim.
İşin yaratıcı, sanatsal ve kafa yoran ilk tasarım sürecinden sonra kodlama, uygulama kısımlarında işler uzadıkça makineleşmeye ve algoritmik düşünmeye odaklanıyoruz; böyle olunca da sanat tasarım kısmı boşta kalmaya başlıyor. Burada ya bir süre ara verip tekrar tasarıma ve fikir yürütmeye odaklanmak gerekiyor.
Bu, çoğu iş dalında mevcut; yani fırıncı da olsam her gün ekmek yapmaktan bıkar ve otomatiğe bağlarım. Buradaki ince çizgi sanat ile zanaat arasında gidip gelirken bir denge sağlamak sanırım.
Birden fazla proje geliştirerek ya da ara vererek veya bolca fikir fırtınası yaratarak yeni fikirler edinebilmeliyiz; yoksa makineleşip sürekli çıktı'ya odaklanmaktan yaratılabilecek yeni fikirlerden mahrum kalacağız.