Bir noktada artık otomatikleşmeye başlayınca işin asıl kritik kısmı olan yaratıcılık da kayboluyor.
Ben simülasyonlara dönerek ara vermiş ve unutmamış oldum; böylelikle kendi projelerime eklenebilecek şeyleri düşünebilir hale geldim.
İşin yaratıcı, sanatsal ve kafa yoran ilk tasarım sürecinden sonra kodlama, uygulama kısımlarında işler uzadıkça makineleşmeye ve algoritmik düşünmeye odaklanıyoruz; böyle olunca da sanat tasarım kısmı boşta kalmaya başlıyor. Burada ya bir süre ara verip tekrar tasarıma ve fikir yürütmeye odaklanmak gerekiyor.
Bu, çoğu iş dalında mevcut; yani fırıncı da olsam her gün ekmek yapmaktan bıkar ve otomatiğe bağlarım. Buradaki ince çizgi sanat ile zanaat arasında gidip gelirken bir denge sağlamak sanırım.
Birden fazla proje geliştirerek ya da ara vererek veya bolca fikir fırtınası yaratarak yeni fikirler edinebilmeliyiz; yoksa makineleşip sürekli çıktı'ya odaklanmaktan yaratılabilecek yeni fikirlerden mahrum kalacağız.