Alex Mason

Yetkin
Katılım
30 Aralık 2023
Mesajlar
527
Çözümler
2
Beğeniler
159
Şu an 19 yaşındayım. 13-14 yaşına kadar çok sosyaldim. Travmatik bir sürü şey yaşadığım için aşırı asosyal oldum. İnsanlarla konuşmakta zorluk çekiyorum. Konuşsam bile sohbeti devam ettiremiyorum.

Travmalarım ve benim hakkında bilgilenmek için şu konuma bakabilirsiniz:

Bu konuyu açtığımda ya da biraz daha öncesi doktorun dediğine göre psikozdaydım. Ekt tedavisi almıştım ve işe yaramadı. OKB hastalığım çok azgın derecedeydi. Öfke patlamları yaşıyordum fakat şu an geçti. Aynı soruları defalarca sorardım. Mesela o dönem vücut geliştirme ile ilgileniyordum anneme yemeği zeytinyağı ile yaptın mı diye defalarca sorardım. Cam, çerçeve indiriyordum. Ama şu an %65 oranında azaldı takıntılarım. Vücut geliştirmeyi bıraktım çünkü spor salonunda mobinge uğradım. Ve bu da beni vücut geliştirmeden soğuttu. Şu an boksa gidiyorum. Şu an öfke patlamaları geçirmiyorum. Daha sakinim.

Mesela bugün özel ders boks dersimde antrenörüm KPSS ile ilgili sorular soruyor. Bende yalandan cevaplar veriyorum. İşte falanca ders hocayı izliyorum, şu kadar saat çalışıyorum diye. Oysaki KPSS'ye çalışmıyorum 2028'de Ekpss'ye gireceğim daha 2 sene olduğu için ve psikiyatrik açıdan engelli olduğum için normal KPSS diyorum hatta bu sene gireceğim diyorum. Çünkü ilaç kullandığımı, raporlu olduğumu söylediğimde insanlar benden uzaklaşıyor rahatsız oluyorlar. Ve ben söylemek istemiyorum.

Sosyalleşmekte zorlanıyorum. Instagram'dan hoşlanılan bir kıza yazarken 1 kere sürekli düşünüyorum acaba onu rahatsız ettim mi? Yaptığım taciz oldu mu? Bunlardan daha kötüsü iletişim kurduğum sevgili olmak istediğim kızın, ya sevgilisi varsa diye kaygılanıyorum. Sevgilisi ile paylaşım yapmadıysa da bunu anlayamıyorum. Bu tek 1 tane kız için geçerli değil. Bütün kızlarda aynı kaygıyı yaşıyorum. Ama beğendiğim/hoşlandığım kızlarda daha çok yaşıyorum. "ya rahatsız edersem diye." mesela kıza yazıyorum konuşuyoruz o rahatsız olmasa bile kafa da kurup benden rahatsız olduğunu düşünüyorum. Linkini bıraktığım konudaki travmalarla alakalı. Bir de sohbeti devam ettiremiyorum bu arkadaşlık ilişkileri içinde geçerli. Herkes benden rahatsız oluyor gibi hissediyorum. Dediğim gibi sohbeti devam ettiremiyorum. İnsanlarla iletişimde zorlanıyorum. Hatta konuşurken kelimeleri yuttuğum oluyor. Çok pısırık bir insanım. Asosyalim. Kendimi değersiz görüyorum. Kızla konuşurken falan bu yaşadığım anksiyeteden kustuğum oluyor. Linkini bıraktığım konuda ki travmalar tekrarlanır diye. Bir topluma girdiğimde falan sessiz sakin oturuyorum konuşmakta falan zorluk çekiyorum. Göz teması kuramıyorum. Böyle sohbet edemiyorum yani. Hangi aşama da telefon numarası istenir, hangi aşama da Instagram istenir falan bilmiyorum. Bu nasıl aşılabilir?

Bir de hoşlandığım kıza ne sıklıkla yazmalıyım?

Bana yol göstermesi ve nasıl davranacağımı söylemesi için psikoloğa gitmek yararlı olur mu? Psikiyatristimden memnunum yazdığı ilaçlar iyi geliyor fakat sosyalleşme konusunda ilerleme katedemiyoruz. Dediğim gibi birinin bana doğru ve yanlışı, ne yapmam gerektiği ve yol göstermesi lazım. Sizce gitmeli miyim psikoloğa, şu an sadece psikiyatriste gidiyorum.
 
Son düzenleme:
Bence her şeyden önce tanıştığın insanlara psikolojik durumundan bahsetme. Kız arkadaşın bile olsa, gün gelir tepkileri sana karşı farklı bir ölçüde şekillenir. Herkesin kendi içinde yaşadığı problemleri var. Kendini ayrıştırma, psikolojini diri tut.

Özgüven eksikliği dış görünüş ve diksiyon ile halledilir. Fit ol, güzel giyin, güzel kok. Konuşmayı, girişken olmayı öğren. Bunlar sana hayatının her alanında öncelik sağlar.

İnsanlar yanlarında güçlü insanları isterler.
 
Selam dostum,

Seni çok iyi anlıyorum. Her şeyi bir anda yapmak istemen kafanı daha da karıştırıyordur. Biliyorsun ki önceki konuda da saydığın takıntıların çoğunluk sebebi psikolojik kaygı ve yalnızlık hissi.

Bu aşamada hele ki bu yaşında önceliklerini düzgün bir şekilde belirleyerek gelişimine katkı sağlamalı ve kendi kendini tedavi ederek kaygılarını sonlandırmalısın. Psikozunu ancak bu şekilde idare edebilirsin.

Hoşlantı ve kız arkadaşlıkları kurmayı bu aşamada bırakmanı tavsiye ederim, önceliğin kendi içinde kendini iyileştirmek ve kendini özüne döndürmek olsun. Hayatını düzenli bir şekilde elde ettikten sonra onlara da sıra gelecektir. Ama önce kendi sağlığın. Çünkü bu durumda eğer hoşlantı işlerine girersen aldığın olumsuz dönütler seni daha da geri seviyeye götürecektir.

O sebeple sıralamanı doğru yapmalı ve kendi içsel dünyada kendinle barışmalısın.

Ek olarak sorduğun soruya gelecek olursak: Psikolog elbette işe yarar. Git otur içini dök ağzına ne gelirse söyle. Seni yadırgamaz. Seni anlar, yorum yapmaz belki ama içindeki fırtınaları dökmeni sağlar.
 
Herkesin sıkıntıları var, farklı dertleri var. Daha çok gençsin, yaşın da genç. Yapabileceğin çok şey var, kendine amaç edin, bir hedefin olsun. Ben de kötü şeyler yaşadım, kötü insanlarla karşılaştım ama mücadele ediyorum, ne kadar geç kalsam da, yaşım ilerlese de öyle. Arkadaşlık bence çok önemli bir şey değil, kafana takma derim. Kız arkadaş bulmak, sohbet etmek bunlar da önemli değil, zaten olacağı varsa oluyor, kendini şartlandırmaman lazım. Hiçbir şey olmak zorunda değil veya gerçekleşmek zorunda değil, olursa olur, sal gitsin. Bu zamana kadar anladığım en önemli hayat dersi, paran olacak, yatırımın olacak. Ancak o şekilde özgür olursun ve istediğini yapabilirsin. Kısacası, amaç edin, kendine hedef koy, mutlaka başarmalıyım demelisin. Eğer ben o yaşlarda olsaydım, bunu önemserdim. Çünkü tek kurtuluş para.