Pazar günü, annemle babam nedenini bilmediğim bir şekilde tartıştılar. Kavgaya falan ilerlediğini zannetmiyorum, sadece birbirlerine bağırıyorlardı -yani benim duyduğum kadarıyla öyleydi çünkü kulaklık takmıştım-.
O günün akşamı, birbirlerine küsüp trip attılar. O gün, babam muhtemelen kafasını dağıtmak için dışarı çıkmıştı ve akşam 9 gibi eve geri gelmişti, sanki hiçbir şey olmamış gibi bir süre hayatımıza devam ettik.
Benim annem öğretmen, ben de 8. sınıfım. Babam ikimizi okula bırakmak için sabah bizimle beraber uyandı -çünkü evimiz okula uzak-. Annem okula götürmesi gereken malzemelerini alırken babam fısıldayarak bana "sende evin anahtarı var mı?" dedi. Bende sadece kafamı salladım, sonra bana başka bir şey demedi. Zaten yol boyunca kimse konuşmadı.
Okuldan sonra annem ile ben, babam bizi alır diye 1 saat okulda bekledik. Hatta babamı 2 kere aradım, daha telefon çalmadan meşgule attı. Mesaj attım, mesaj tek tik olarak gitti. Biraz garipsedim. Babam gelmeyince, biz de yürüyerek eve gittik. Evde kedim dışında kimse yoktu ama biz pek umursamadık çünkü babamın akşama doğru geleceğini düşündük ama gelmedi.
Babam emekli bir polis, emekli olan ve taksicilik gibi işlerde çalışan bir sürü arkadaşı vardı, bizde en yakını olan arkadaşını aradık, bu sabah bizi okula bırakması için eve geldi. Okula giderken, taksici ağabey "ben (babamın ismini söyledi) otogara bıraktım, bana hiçbir şey söylemedi. Bir şey mi oldu?" dedi. Annemde tartışmadan bahsetmedi, sadece "gittiğinden haberim yok, dün 1 saat boyunca onun gelmesini bekledik." falan dedi. Yani, babam bizi terk etti, dürüst olmak gerekirse. Ondan kalan tek şey arabanın anahtarı. Annemin ehliyeti var ama babam arabayı asla anneme vermiyordu, kaza yapar korkusundan dolayı. Ve ona ulaşamayalım diye ikimizi de WhatsApp'tan engellemiş, çünkü attığım mesaj hâlâ tek tik olarak görünüyor ve profili yok ama arkadaşımda görünüyor.
Bugün babamın olmadığı 1. gün, belki de şu an çoktan gideceği yere var mıştır, bilemiyorum. Ama cidden beni engellemesi beni çok üzdü. Annemle tartıştıkları için onu engelleyebilir, ne de olsa birbirlerine küstüler. Ama ben ne alaka? Ben ona ne yaptım ki?
Not 1: Babam neredeyse 1 yıl boyunca sürekli annemi şikayet ediyordu. "evin neredeyse tüm ihtiyaçlarını karşıladık, hâlâ memnun değil." gibi. Yani annemin hiçbir şeyi yeterli görmemesini şikayet ediyordu. Zaten ses tonunda sanki evden gitmek istiyormuşta, benim ve kedimin hatrına kalıyormuş gibi bir hissiyat oluyordu.
Buraya kadar okuduysanız cidden teşekkür ederim, herhangi bir tavsiyede bulunmak zorunda değilsiniz.
O günün akşamı, birbirlerine küsüp trip attılar. O gün, babam muhtemelen kafasını dağıtmak için dışarı çıkmıştı ve akşam 9 gibi eve geri gelmişti, sanki hiçbir şey olmamış gibi bir süre hayatımıza devam ettik.
Benim annem öğretmen, ben de 8. sınıfım. Babam ikimizi okula bırakmak için sabah bizimle beraber uyandı -çünkü evimiz okula uzak-. Annem okula götürmesi gereken malzemelerini alırken babam fısıldayarak bana "sende evin anahtarı var mı?" dedi. Bende sadece kafamı salladım, sonra bana başka bir şey demedi. Zaten yol boyunca kimse konuşmadı.
Okuldan sonra annem ile ben, babam bizi alır diye 1 saat okulda bekledik. Hatta babamı 2 kere aradım, daha telefon çalmadan meşgule attı. Mesaj attım, mesaj tek tik olarak gitti. Biraz garipsedim. Babam gelmeyince, biz de yürüyerek eve gittik. Evde kedim dışında kimse yoktu ama biz pek umursamadık çünkü babamın akşama doğru geleceğini düşündük ama gelmedi.
Babam emekli bir polis, emekli olan ve taksicilik gibi işlerde çalışan bir sürü arkadaşı vardı, bizde en yakını olan arkadaşını aradık, bu sabah bizi okula bırakması için eve geldi. Okula giderken, taksici ağabey "ben (babamın ismini söyledi) otogara bıraktım, bana hiçbir şey söylemedi. Bir şey mi oldu?" dedi. Annemde tartışmadan bahsetmedi, sadece "gittiğinden haberim yok, dün 1 saat boyunca onun gelmesini bekledik." falan dedi. Yani, babam bizi terk etti, dürüst olmak gerekirse. Ondan kalan tek şey arabanın anahtarı. Annemin ehliyeti var ama babam arabayı asla anneme vermiyordu, kaza yapar korkusundan dolayı. Ve ona ulaşamayalım diye ikimizi de WhatsApp'tan engellemiş, çünkü attığım mesaj hâlâ tek tik olarak görünüyor ve profili yok ama arkadaşımda görünüyor.
Bugün babamın olmadığı 1. gün, belki de şu an çoktan gideceği yere var mıştır, bilemiyorum. Ama cidden beni engellemesi beni çok üzdü. Annemle tartıştıkları için onu engelleyebilir, ne de olsa birbirlerine küstüler. Ama ben ne alaka? Ben ona ne yaptım ki?
Not 1: Babam neredeyse 1 yıl boyunca sürekli annemi şikayet ediyordu. "evin neredeyse tüm ihtiyaçlarını karşıladık, hâlâ memnun değil." gibi. Yani annemin hiçbir şeyi yeterli görmemesini şikayet ediyordu. Zaten ses tonunda sanki evden gitmek istiyormuşta, benim ve kedimin hatrına kalıyormuş gibi bir hissiyat oluyordu.
Buraya kadar okuduysanız cidden teşekkür ederim, herhangi bir tavsiyede bulunmak zorunda değilsiniz.
