- Katılım
- 22 Aralık 2023
- Mesajlar
- 2.017
- Çözümler
- 1
- Beğeniler
- 854
Beni birçok insan yargılıyor. “Sanayiye git” diyenler oldu. Arabadan nefret ettiğimi söyledim ama bu sefer de “Şimdiye gitseydin tamirci olurdun” gibi şeyler söylediler. Neyse, onu bir şekilde bıraktılar.
Sınava hazırlanıyorum, ancak onun da olmayacağını söylediler. Sınav nisan ayında ve şevkimi öyle bir kırdılar ki uzun süredir ders çalışmıyorum. Çok takıntılıyım ve insanlara karşı ciddi bir onay bağımlılığı gelişmeye başladı. Bir şey yapacak oluyorum, hemen birilerine soruyorum.
Genellikle söylediklerime kızıyorlar. Bu bağımlılık beni gerçekten çok sarsıyor. Bundan kurtulmak istiyorum. İyiliğimi mi istiyorlar, yoksa tabiri caizse çamur mu atıyorlar, anlamıyorum. Sürekli yargılanıyorum. Yaşım da küçük değil, 25 yaşındayım.
Bugün beni 9 yıldır tanıyan psikoloğuma gittim. Psikolog bir şey söylüyor, ben ise “şu bunu dedi” gibi başkalarının sözlerini aktarıyorum. Sonunda kızdı ve “Ya benim dediğimi dinle ya da onların dediğini. Böyle olacaksa görüşmeyelim” dedi. Görüşmenin bitme ihtimali beni çok etkiledi. Sonuçta 9 yıl az bir zaman değil.
Bu kadar yargılanmak ders şevkimi bile bozdu. Bunun üstesinden nasıl geleceğimi bilmiyorum. Psikolog, bir rehber öğretmen ayarladı. Sınav sürecini bu hoca ile devam ettireceğim. Kısa bir süre içinde ders programı hazırlanacak, ancak “yarıda bırakacaksan beni boşuna uğraştırma” dedi.
Başkasına fikir danışmak istemiyorum ama yine de “acaba kime sorsam?” diye düşünüyorum. Kendime fren koymaya çalışıyorum.
Şu an düşündüğüm şey şu: “Bazen bir işe, riskli de olsa, körü körüne bağlanmak gerekir.”
Sizin de yorumlarınızı almak isterim.
Sınava hazırlanıyorum, ancak onun da olmayacağını söylediler. Sınav nisan ayında ve şevkimi öyle bir kırdılar ki uzun süredir ders çalışmıyorum. Çok takıntılıyım ve insanlara karşı ciddi bir onay bağımlılığı gelişmeye başladı. Bir şey yapacak oluyorum, hemen birilerine soruyorum.
Genellikle söylediklerime kızıyorlar. Bu bağımlılık beni gerçekten çok sarsıyor. Bundan kurtulmak istiyorum. İyiliğimi mi istiyorlar, yoksa tabiri caizse çamur mu atıyorlar, anlamıyorum. Sürekli yargılanıyorum. Yaşım da küçük değil, 25 yaşındayım.
Bugün beni 9 yıldır tanıyan psikoloğuma gittim. Psikolog bir şey söylüyor, ben ise “şu bunu dedi” gibi başkalarının sözlerini aktarıyorum. Sonunda kızdı ve “Ya benim dediğimi dinle ya da onların dediğini. Böyle olacaksa görüşmeyelim” dedi. Görüşmenin bitme ihtimali beni çok etkiledi. Sonuçta 9 yıl az bir zaman değil.
Bu kadar yargılanmak ders şevkimi bile bozdu. Bunun üstesinden nasıl geleceğimi bilmiyorum. Psikolog, bir rehber öğretmen ayarladı. Sınav sürecini bu hoca ile devam ettireceğim. Kısa bir süre içinde ders programı hazırlanacak, ancak “yarıda bırakacaksan beni boşuna uğraştırma” dedi.
Başkasına fikir danışmak istemiyorum ama yine de “acaba kime sorsam?” diye düşünüyorum. Kendime fren koymaya çalışıyorum.
Şu an düşündüğüm şey şu: “Bazen bir işe, riskli de olsa, körü körüne bağlanmak gerekir.”
Sizin de yorumlarınızı almak isterim.
