Bu oyunu aslında önceden oynamaya çalışmıştım; ancak oyunun net bir rotasının olmayışı ve türünün souls oluşundan dolayı yarıda bırakmıştım. Ayrıca ben, hayatımda bir kez bile souls türünde oyun oynamadım. Bunun elbet etkisi olmuştur. Her neyse, oyunu bıraktıktan uzun bir süre sonra tekrardan başına geçtim ve geçmemle oyunu yüzde 95 bitirmem bir oldu. Bunda aslında yeni bir türe başlamamın etkisinden ziyade, oyunun görsel tasarımı ve 2 boyutlu oluşu çok etkili oldu. Zaten 2 boyutlu oyunları genel olarak çok seven biri olarak, bu oyunu son 3 boss'a gelene kadar ne var ne yok tükettim; ya da tüketmeye çalıştım diyeyim. Oyunun hikâyesi ise temelinde Hristiyan inanışı, sembolleri ve buna ek olarak Katolik kültürüne dayanıyor. Bu da benim oyuna yönelik merakımı ve odaklanmamı iyice artırdı. Oyunun kontrolleri ise beni gerçekten şaşırttı. Normalde bu tarz 2D oyunlarda sol ve sağ fare tıklaması ile saldırı ve savurma yapılırken, bu oyunda K ve J tuşlarını kullanıyorsunuz. Bu, ilk başta beni biraz zorlasa da sonradan bir şekilde alıştım. Son olarak da oyunun bossları ve bosslarla savaşmak bayağı iyi ve eğlenceli. Mesela en sevdiğim bosslardan biri bebek bossu oldu. Diğer bosslardan da bayağı keyif aldım; ancak bebek bossunda mesela sizi alıp ikiye bölebiliyor, eğer yakınında durursanız falan... Yani bu tarz olaylar çok iyi olmuş bence.