Arkadaşlar selam,
Size internette, özellikle bizim insanımızın olduğu ortamlarda ne yaparsanız yapın nasıl illa bir kulp bulunup linç yiyeceğinizin, en masum hobilerin bile nasıl anında bir ego ve ideoloji savaşına döneceğinin çok absürt bir örneğini anlatacağım. Olay tamamen kitap okurlarının olduğu bir reddit subında (r/secilmiskitap) gayet sıradan bir kitap sepeti ( bu forumda da paylaşmıştım aynı sepeti) paylaşmamla başladı. Gittim kendime Paul Auster, Patrick Modiano gibi Nobel ödüllü, gayet saygın yazarların kurgu kitaplarından oluşan 10 kitaplık bir sepet yaptım. Maksat edebiyat okumak, kafa dağıtmak. Bunu da öylesine paylaştım.
Postun altına elitist takılmayı seven, muhtemelen profilinde marjinal felsefe kasan bir arkadaş geldi. Sepetteki dünya edebiyatı klasiklerine bakıp "Baya mide bulandırıcı", "Böyle dingil kitaplarına para vereceğine git adam akıllı bir şeyler oku" yazdı.
Dedim ki "Madem bunlar mide bulandırıcı, söyle de adam akıllı neymiş okuyalım." Amacım cidden ne önereceğini görmek. Arkadaş bir liste attı Karl Marx, Friedrich Engels, David Harvey, Michel Foucault, Antonio Gramsci. Adam kurgu ve roman sepetinin altına bildiğiniz SSCB ekonomi müfredatını ve ağır sol teorisyenleri dizmiş. Ben de gayet medeni bir şekilde, ağır siyasi ve ideolojik kitaplar okumayı sevmediğimi, roman okumanın bir zevk işi olduğunu söyledim. Herkesin yatmadan önce Das Kapital okumak zorunda olmadığını belirttim. İşte adamın orada bütün devreleri yandı.
Bana resmen şöyle bir manifesto yazdı: "Biz bu kitapları okurken zevkten dört köşe mi oluyoruz sanıyorsun? Zevk almasan da acı çeke çeke okumak ZORUNDASIN. Yoksa devrimden sonra ekonomiyi nasıl örgütleyeceğiz? Kol işçisi olsan anlarım ama bu kitaplara 3 bin lira verecek maddi durumun varsa bunları okumak zorundasın!"
İşte en son ettiği küfürler de bunlar arkadaşlar.
Ben başından beri tek bir hakaret etmeden, adam akıllı tartışıyordum; ama verecek mantıklı bir cevabı kalmayınca bir anda böyle ağza alınmayacak küfürler etmeye başladı. Valla bu noktadan sonra ben de altta kalmadım, nabza göre şerbet verdim artık. İşin en acınası tarafı da şu: "Ucuz roman, romanda Ali Fatma'yı mı aldatmış" diye küçümsediği eserler Dostoyevski'ler, Tolstoy'lar, Gogol'lar, Hugo'lar falan. İnsan ruhunun derinliklerini anlatan dünya edebiyatının zirvelerine "ucuz roman" diyecek kadar ideolojik körlük yaşayan bir kafa yapısı. Yazık, cidden yazık.
Neyse, yani kısaca olay bir anda "Sen neden roman okuyup zevk alıyorsun, devrim sonrası ekonomiyi planlamak için benim gibi mazoşistçe acı çekerek teori okumak zorundasın"a geldi. Ben edebiyatın zevk için de okunabileceğini, kurgu kitaplarını "kim kimi aldatmış" sığlığına indirgemenin saçma olduğunu söyleyince de tamamen kontrolü kaybetti. Zihnindeki o sahte devrimci kalesi yıkılınca, kendi mutsuzluğunu ve ezikliğini bana yansıtıp (bana "ileride 1+1 kapsül evde asgari ücretle yaşarken ağlama" gibi garip senaryolar çizerek) inanılmaz ağır küfürler etmeye başladı. Anlayacağınız dostlar, bu ülkede sadece kendi halinizde bir hobiniz bile olamıyor. Alt tarafı birkaç roman alıp okumak, kendi dünyanıza çekilmek istiyorsunuz karşınıza kurgu okuduğunuz için sizi sistemin kölesi ilan eden, kendi ideolojik buhranlarını ve mazoşizmini size dayatan, devrim planlarını sizin sepetiniz üzerinden yapan tipler çıkıyor. Ne yaparsanız yapın, ne kadar medeni kalırsanız kalın, illa o toksikliği bir yerden bulup size bulaştırıyorlar. Kendi mutsuzluklarını size kusmadan rahat edemiyorlar. İşin en trajikomik tarafı da şu: İsimlerini adeta bir kalkan gibi salladığı düşünürlerin başında gelen Karl Marx bile, zamanında kendi fikirlerini böyle katı bir dogmaya ve baskı aracına dönüştüren gerçeklikten kopuk tipleri görünce illallah etmiş ve tarihe geçen o meşhur sözünü söylemiş: "Bildiğim tek bir şey varsa, o da benim Marksist olmadığımdır." Adam, ortaya attığı teorinin böyle bir zihinsel prangaya çevrilmesinden öylesine yılmış ki, kendi adını bile bu zihniyetten ayırma gereği duymuş. Yani savunduğu isim bugün yaşasa, ilk iş bu arkadaşın elinden o klavyeyi alır ve "Sen beni çok yanlış anlamışsın" derdi.
bunu bu forumda paylaşmamın sebebi şu Ne birilerinden onay bekliyorum ne de yaşadığım bu saçmalığa dert yanıyorum. Sadece bu ülkede insanların kendi mutsuzluklarını ve zihinsel sıkışmışlıklarını başkalarının en masum zevklerine bile nasıl zehir gibi akıttığını görün istedim. İki sayfa kitap okuyup kafasını dağıtmak isteyen adama bile "neden benim gibi acı çekmiyorsun" diye hesap soran, kendi ideolojik karanlığını başkasına dayatan bir kitle var artık. Siz siz olun, kendi küçük mutluluk alanlarınızı böyle hayattan kopuk, ekrandan ibaret insanlara yedirmeyin neyden keyif alıyorsanız onu okumaya, araştırmaya ve yaşamaya devam edin.
Size internette, özellikle bizim insanımızın olduğu ortamlarda ne yaparsanız yapın nasıl illa bir kulp bulunup linç yiyeceğinizin, en masum hobilerin bile nasıl anında bir ego ve ideoloji savaşına döneceğinin çok absürt bir örneğini anlatacağım. Olay tamamen kitap okurlarının olduğu bir reddit subında (r/secilmiskitap) gayet sıradan bir kitap sepeti ( bu forumda da paylaşmıştım aynı sepeti) paylaşmamla başladı. Gittim kendime Paul Auster, Patrick Modiano gibi Nobel ödüllü, gayet saygın yazarların kurgu kitaplarından oluşan 10 kitaplık bir sepet yaptım. Maksat edebiyat okumak, kafa dağıtmak. Bunu da öylesine paylaştım.
Postun altına elitist takılmayı seven, muhtemelen profilinde marjinal felsefe kasan bir arkadaş geldi. Sepetteki dünya edebiyatı klasiklerine bakıp "Baya mide bulandırıcı", "Böyle dingil kitaplarına para vereceğine git adam akıllı bir şeyler oku" yazdı.
Dedim ki "Madem bunlar mide bulandırıcı, söyle de adam akıllı neymiş okuyalım." Amacım cidden ne önereceğini görmek. Arkadaş bir liste attı Karl Marx, Friedrich Engels, David Harvey, Michel Foucault, Antonio Gramsci. Adam kurgu ve roman sepetinin altına bildiğiniz SSCB ekonomi müfredatını ve ağır sol teorisyenleri dizmiş. Ben de gayet medeni bir şekilde, ağır siyasi ve ideolojik kitaplar okumayı sevmediğimi, roman okumanın bir zevk işi olduğunu söyledim. Herkesin yatmadan önce Das Kapital okumak zorunda olmadığını belirttim. İşte adamın orada bütün devreleri yandı.
Bana resmen şöyle bir manifesto yazdı: "Biz bu kitapları okurken zevkten dört köşe mi oluyoruz sanıyorsun? Zevk almasan da acı çeke çeke okumak ZORUNDASIN. Yoksa devrimden sonra ekonomiyi nasıl örgütleyeceğiz? Kol işçisi olsan anlarım ama bu kitaplara 3 bin lira verecek maddi durumun varsa bunları okumak zorundasın!"
İşte en son ettiği küfürler de bunlar arkadaşlar.
Ben başından beri tek bir hakaret etmeden, adam akıllı tartışıyordum; ama verecek mantıklı bir cevabı kalmayınca bir anda böyle ağza alınmayacak küfürler etmeye başladı. Valla bu noktadan sonra ben de altta kalmadım, nabza göre şerbet verdim artık. İşin en acınası tarafı da şu: "Ucuz roman, romanda Ali Fatma'yı mı aldatmış" diye küçümsediği eserler Dostoyevski'ler, Tolstoy'lar, Gogol'lar, Hugo'lar falan. İnsan ruhunun derinliklerini anlatan dünya edebiyatının zirvelerine "ucuz roman" diyecek kadar ideolojik körlük yaşayan bir kafa yapısı. Yazık, cidden yazık.
Neyse, yani kısaca olay bir anda "Sen neden roman okuyup zevk alıyorsun, devrim sonrası ekonomiyi planlamak için benim gibi mazoşistçe acı çekerek teori okumak zorundasın"a geldi. Ben edebiyatın zevk için de okunabileceğini, kurgu kitaplarını "kim kimi aldatmış" sığlığına indirgemenin saçma olduğunu söyleyince de tamamen kontrolü kaybetti. Zihnindeki o sahte devrimci kalesi yıkılınca, kendi mutsuzluğunu ve ezikliğini bana yansıtıp (bana "ileride 1+1 kapsül evde asgari ücretle yaşarken ağlama" gibi garip senaryolar çizerek) inanılmaz ağır küfürler etmeye başladı. Anlayacağınız dostlar, bu ülkede sadece kendi halinizde bir hobiniz bile olamıyor. Alt tarafı birkaç roman alıp okumak, kendi dünyanıza çekilmek istiyorsunuz karşınıza kurgu okuduğunuz için sizi sistemin kölesi ilan eden, kendi ideolojik buhranlarını ve mazoşizmini size dayatan, devrim planlarını sizin sepetiniz üzerinden yapan tipler çıkıyor. Ne yaparsanız yapın, ne kadar medeni kalırsanız kalın, illa o toksikliği bir yerden bulup size bulaştırıyorlar. Kendi mutsuzluklarını size kusmadan rahat edemiyorlar. İşin en trajikomik tarafı da şu: İsimlerini adeta bir kalkan gibi salladığı düşünürlerin başında gelen Karl Marx bile, zamanında kendi fikirlerini böyle katı bir dogmaya ve baskı aracına dönüştüren gerçeklikten kopuk tipleri görünce illallah etmiş ve tarihe geçen o meşhur sözünü söylemiş: "Bildiğim tek bir şey varsa, o da benim Marksist olmadığımdır." Adam, ortaya attığı teorinin böyle bir zihinsel prangaya çevrilmesinden öylesine yılmış ki, kendi adını bile bu zihniyetten ayırma gereği duymuş. Yani savunduğu isim bugün yaşasa, ilk iş bu arkadaşın elinden o klavyeyi alır ve "Sen beni çok yanlış anlamışsın" derdi.
bunu bu forumda paylaşmamın sebebi şu Ne birilerinden onay bekliyorum ne de yaşadığım bu saçmalığa dert yanıyorum. Sadece bu ülkede insanların kendi mutsuzluklarını ve zihinsel sıkışmışlıklarını başkalarının en masum zevklerine bile nasıl zehir gibi akıttığını görün istedim. İki sayfa kitap okuyup kafasını dağıtmak isteyen adama bile "neden benim gibi acı çekmiyorsun" diye hesap soran, kendi ideolojik karanlığını başkasına dayatan bir kitle var artık. Siz siz olun, kendi küçük mutluluk alanlarınızı böyle hayattan kopuk, ekrandan ibaret insanlara yedirmeyin neyden keyif alıyorsanız onu okumaya, araştırmaya ve yaşamaya devam edin.
.
