Aylarim tamamen boyle gecti. Anlatayim: Aylar boyunca hayatim adina hicbir sey yap(a)madim. Istek gelmiyordu. Hayattan en nefret ettigim donemlerdi acik ara. Beslenmem karbonhidrat uzerine kuruluydu ve uyku duzenim yoktu. O donem psikiyatriye gidiyordum. Ilaclari kotuye kullanmaya kadar varmistim. Sonra bir sey/kisi tetikledi beni. Bu dunyaya bir kez gelmistim, boyle gitmemeliydi.
Kendime bir yol cizebildim, bakim yapmaya basladim, farkli tarifler denedim, giyimime falan onem verdim. Bir sekilde o cukurun diplerinden cikabildim ama ben de hala komple kurtuldugumu sanmiyorum. Beyin kolaya kacan bir organ, oyle evrimlesmis. Komple kacmak mumkun olmayabiliyor. En azindan ben hala onu hissedemiyorum.
Iyiye ya da kotuye yonelir, bunu bilemem. Ama suna eminim ki, hicbir sey kalici degil.