Bu söylediklerinizi aslında bir dostunuzla da yapabilirsiniz. Olay şu ki, norm olarak görülen bir şeye genel bir yapıymış gibi bakıyorsunuz. Uyum tabii ki aranan bir şey fakat bence insan yalnız ölmesi gereken bir canlıdır. Belki dediğime katılmayacaksanız fakat kendi felsefemden size bir söz söyleyeyim, "Her insan kendi hayatını idame ettiren bir Tanrıdır." bence. Bu sebeple kendimizi eğiterek ve eski güdülerimizi kontrol ederek her isteğimize erişebiliriz. Ancak durum aşk veya dostluk gibi kavramlarda farklıdır. Çünkü insan tek taraflıdır ve öyle olmak zorundadır. İyi, kötü yanında birisinin olmasını istersen ne hoş binlerce kişi var. Fakat iş değer verme, saygı duyma, özveri gibi şeylere gelirse eğer gerçek zorluk başlar, insan burada kaybeder. Ben şahsi olarak 40 yaşımdan önce bir daha asla bir insana özveri vermek istemiyorum. Hedeflerim bir insandan daha değerli.