Direkt düğün yapmamayı düşünüyorum.
Türkiye'deki kendim dahil gözlemlediğim tüm akrabalık ilişkilerinin %90'ı samimiyetsizlik üzerine inşa edilmiş.
Miras için birbirini parçalayanlar, dedikodu yapanlar... Türk akraba yapısı mâlesef ki böyle.
Düğün kültüründen nefret ederim, ömrümde 5 kere görmediğim tiplerin düğünüme gelecek olmasından daha çok nefret ederim.
Ha ne olur, başka kimsenin haberi olmadan eşim olacak hanımefendinin 1.'il derece akrabası, yani annesi babası kardeşi, benim 1.'il derece akrabalarım belki küçük bir kutlama yaparız yemek yeriz.
İleride eşim olacak hanımefendinin bu konu hakkında ne düşündüğü, ailesinin ne düşündüğü falan pek umurumda değil. Zaten böyle kimseye yararı olmayan kültürlere sahip çıkıp benim boşu boşuna borca girmemi göze alacak birisiyle falan ben evlenmem. Olmaz yani, ortak paydada buluşmayız.
O parayı araba, motor, ev, mobilya, teknolojik alet olarak değerlendiririm. Olmadı karımla tatilde yerim çatır çatır, el alemin çocuğu et yemeyiversin paramla. Çok da bir yerimdeydi af edersiniz.