Okurken harap oldum. Arkadaş ortamından kurtulman lazım. Ne kadar yaran olursa olsun, ne kadar sırtında yük taşıyor olursan ol, kaliteli arkadaşlar gerçekten o yarayı hafifletiyor, sırtındaki yükün birazını sırtlıyor ya da seni kuvvetlendiriyor. "İnsan anlaşılmadığı zaman, ona ufacık bir ilgi bile gösterilmediği zaman, gerçekten adam gibi adam yerine koyulmadığı zaman, derdini tasasını anlatamadığı bir kimsesi olmadığı zaman, onu anlamayan, onu dinlemeden onla konuşmadan direkt yargısız infaz kesildiği zaman... gibi gibi gibi daha buraya sığdırabileceğim tonlarca sebeplerden ötürü artık taş kalpli, yüreksiz, duygusuz bir insan olmaya başlıyor." Gözüme en çok çarpan bu kısım oldu. Bence bu alıntı, insanın kalbini karartan ve onu duygusuz birine dönüştüren süreci çok güzel özetliyor.