Evlenmeyi istemek/istememek diye şartlanmaya gerek yok. Hayatınıza size değer veren, sizi anlayan biri girerse zaten bu düşünce oluşur bence. Durduk yere evlenmeyi istemek veya istememek, bu konuda düşünmek gereksiz bir şey.
 
Tekrardan iyi akşamlar
Bu konuyla alakalı aklımdan bikac şey geçti. Yazma gereği duydum. Ben her ne kadar birtakım sebepler yüzünden evlenmeyi istemediğimi söylüyor olsam da acaba ileride pişman olur muyum, bekar yasanilmis hayat anlamsız olur mu gibi şeyler geçiyor aklımdan. Bu sorular var bir yandan da.
İnsanların fikirleri her zaman değişebilir ki bu çok normal bir durum. Pişman olmak demeyelim de fikir değiştirmek diyelim biz ona. Bence hem psikolojik olarak hem de bilimsel olarak bir insan kesinlikle yaşamı boyunca annelik ya da babalık duygusunu yaşamalı. Ama bu duyguları istemeyen bir insan da yaşamını anlamlandıracak yüzlerce farklı yol bulabilir. Bu yüzden bekar olmak, anne - baba olmadan yaşamak sizin hayatınızı anlamsız kılmaz. Bu bir tercihtir.
 
İnsanların fikirleri her zaman değişebilir ki bu çok normal bir durum. Pişman olmak demeyelim de fikir değiştirmek diyelim biz ona. Bence hem psikolojik olarak hem de bilimsel olarak bir insan kesinlikle yaşamı boyunca annelik ya da babalık duygusunu yaşamalı. Ama bu duyguları istemeyen bir insan da yaşamını anlamlandıracak yüzlerce farklı yol bulabilir. Bu yüzden bekar olmak, anne - baba olmadan yaşamak sizin hayatınızı anlamsız kılmaz. Bu bir tercihtir.
Yaşlılık kısmı biraz sorun haline gelebilir çünkü hayati yasayis biçimi yavaşlıyor insanın. Aynı zamanda hayat algısı da yavaşlıyor.