Ben boşuyorum arkadaşlar. Gerek kişisel gerek mesleki tecrübeler bana evliliğe asla sıcak baktırmıyor. O yüzden bir gün evlenirseniz eğer, güzel boşanabileceğiniz birisiyle evlenin. Bunun ne demek olduğunu ileride anlayacaksınız.

Bir örnek verirdim ama yakışıksız kalır diye susuyorum.
Yorum yok.
 
Düzgün bir insan bulunca kaçırmayın diyorsunuz da insan aynı kalmıyor ki. Aynı evin içinde insanlar birbirinden usanıyor hallerinden tavırlarından. Ben bazen babamdan bikiyordum.

Orası da işin farklı bir boyutu. Dinamikler değişebilir hocam, önemli olan kusursuz bir insan bulmak değil. Kusursuz insan zaten yok. Burada önemli kıstas aslında iletişim becerisi ve saygı duyabilmektir. Mükemmel ilişki zaten yok. Klasik olacak ama geçinmeye gönlü olan insanlar var. Çok konuşmak mesela benim gözümde bir iletişim başarısı değildir. Baskı ve stres altında iletişim kurabilen insan kıymetlidir.
 
Düzgün bir insan bulunca kaçırmayın diyorsunuz da insan aynı kalmıyor ki. Aynı evin içinde insanlar birbirinden usanıyor hallerinden tavırlarından. Ben bazen babamdan bikiyordum.
İşin güzel tarafı da o değil mi? Devam ettirmeye çalışıyorsun. (Tabi tek taraflıysa iş başka)
 
Anlıyorum, uzun zamandır yaptığınız ya da yapmak zorunda kaldığınız meslek seçimi, aile ortamı, bazı yaşanılan durumlar sizi biraz yıpratmış gibi. Ama insanların çoğu zaman hayatları bir günde hatta bir saat içinde bile değişebiliyor. Bunun için mucizevi bir şey beklemeyelim tabii ki ama biraz harekette kalmak lazım, harekette kalmak için de iletişim kurmalıyız. İnsanlar zor gelebilir, yorucu gelebilir, sıkıcı gelebilir, aslında siz sadece kendi gelişiminize odaklanmalısınız. Gelişim yalnızca okumak, eğitim almak ve uzmanlaşmak değildir. Çoğu zaman zorluklarla mücadele etmek, gün içindeki küçük büyük problemleri analiz etmek sizi problem çözen, eleştirel düşünen bir insan haline getirebilir, bakın nasıl da formal bir egitim almadan geliştiniz ama?
Çocukken insanı anne babası sevebiliyor doğrudur belki. Ancak gençlik ve büyüklük döneminde işler farklı hal alıyor. Beklentiler işin içine giriyor. Bir şey başarman bekleniyor. Bir baltaya sap olman bekleniyor. Ben bunların hepsini yasadim maalesef. Matematik yapamiyosan değerin kalmıyor mesela. Ki ben sözel yatkınlığı olan biriydim. Babamla bu ve başka pek çok konuda çatışma yaşadım. İnsan aynı kalmıyor. Kim olursa olsun. Ben babamı kaybettim ve 2 seneyi geçti ancak kendinden en çok bıktıran yine oydu. Bazen kendisinin beni sevmediğini bile düşünüyorum. Yine bir imkan olsa hayatta olmasını istemekle beraber kendisiyle yasamayı istemezdim. Neyse. Günümüzde insan ilişkileri bozuk bir durumda. Temel değerler çiğnendi gitti. Ben evlenmeyi biraz da bu sebepler yüzünden düşünmüyorum diyeyim. Bütün sebepleri bunlara indirgemek de yanlış olur. Şu an özel hayatımda kimse yok karşı cins olarak. Bir beklentim de yok. Mecbur kaldığım bir işi yapıyorum onun da yorucu tarafları var. Öyle yani durum. Kendime de kızdığım noktalar var tabi. Lise yıllarımda bilgisayar oyunlarına dalacagima daha çok ders çalışabilirdim... Her kızdığı noktada haksız değildi tabi kendisi. Sonuç olarak durum böyle.
 
İnsanın maddi ve manevi olarak kendini tamamlamadan evlenmemesi gerektiğini düşünüyorum. Zaten düğün, kına gibi saçmalıklara değinmiyorum bile ama en azından bir evi, bir işi olmalı insanın. Ülkemiz şartlarında da bunları elde etmek çok zor olduğundan evlilik saçma geliyor. Kendi hayatını düze çekememişken başka birini daha alıp onu da buna sürüklemek mantıksız.

Görüyoruz, daha kendi karnını doyurmaktan aciz insanlar evleniyor üstüne çocuk sahibi oluyorlar ve kesinlikle mutlu olamıyorlar. Birileri vaktinde evlen demiş o da evlenmiş. 20 yaşına kadar annesi bakmış ondan sonrasını kadının birine devretmiş, koca adam olmuş halen eli iş hayatı da dikiş tutmuyor 😂
 
Evlenmek tabii ki isterim, eli yüzü düzgün bir hanımefendiyle ama malum şartlardan dolayı düğün bilmem ne falan masraflı işlere girişmek istemem; yoksa severek evlendiğin biriyle sonradan maddi meseleler yüzünden sıkıntı yaşarsın.
 
Uygun kişiyi bulursam evlenirim fakat Türkiye'de evlilikte ciddi anlamda düşünülmesi gereken bir konu. Bundan kastettiğim hem evlilik öncesi hem de sonrası. Yani evlilik öncesi için nikah, düğün vesaire... Bu tür saçmalıklar bana hiç gelmiyor. 250-300 tane garip insanla karşılaşmak, bunları görmek zorunda kalmak hiç gelmiyor bana.

Evlilik sonrasında ise ev alınacak, mobilya alınacak vesaire. Ayrıca, olur da evlilikte sorunlar olursa kolayca boşanabilecek misin? O apayrı bir olay.

Ebeveyn olma konusuna ise hiç girmiyorum. Ebeveyn olunacaksa kişinin çocuğu yetiştirebilecek yeterli bilgiye sahip olması, yaşadığı ülkenin güzel olması, güzel bir maaş alması gibi gibi tonla şey var. Bu standartlar olmadan ebeveyn olmayı ise yanlış buluyorum.
 
Son düzenleme: