Merhaba. Normalde böyle bir konu açmazdım ama bu durum beni çok etkilemeye başladı.
2 hafta önce ana sayfama bir YouTube videosu düştü. Video 9 yıl önce yüklenmişti. Video bende çok garip bir etki bıraktı biraz düşününce videoyu eski tabletimde bildirim ekranında gördüğümü hatırladım. Evet, 9 yıl önce yani video yeni yüklendiği zaman tabletime video bildirimi olarak gelmişti o video. Bir anda dünyam değişti. Neden böyle bir detayı hatırladım bilmiyorum ama içimde tarif edilemeyecek bir özlem duygusu oluşmaya başladı. İlk başta çok umursamadım, 1-2 güne geçer diyordum ama bugün 16. gün ve ben hala ilk günkü etkideyim. Sabah kalkıyorum yatakta bir 15-20 dakika boyunca geçmişi yâd ediyorum. Ders çalışıyorum birden aklıma geçmişte yaptığım şeyler geliyor. Yemek yiyorum yine eskiler. Uyuyorum rüyama giriyor. Bir türlü kurtulamıyorum. Artık psikolojik bir hâl almaya başladı sanırım. Çünkü şu anki hayatımdan zevk almamaya başladım. Ne yaparsam yapayım geçmişim aklımdan çıkmıyor. Bu duyguyu nasıl atlatabilirim? Aileme söylüyorum, babam herkesin böyle bir dönemi oluyor geçecek diyor ama ben geçeceğine inanmıyorum.
Kahramanmaraşlıyım. Yani depremzedeyim anlayacağınız. Çocukluğumun geçtiği mahalle komple ağır hasarlıydı ve yıktılar. Sadece ilkokul kaldı bir de cami. Her gün ilkokulun bahçesine gidip orada yaptığımız maçları hayal ediyorum. Sanki çocukluğum beni çağırıyor ama ben gidemiyor gibiyim. Yaşım daha 17, öyle çok büyük değilim ama bu duygulardan kopamıyorum. Pazar günü bahsettiğim okul bahçesinde otururken orada maç yaptığımızı gördüm sanki gerçek gibiydi. Hala onun etkisindeyim böyle giderse çok daha kötü şeyler olacak. Şizofreni olurum diye korkmaya başladım.
2 hafta önce ana sayfama bir YouTube videosu düştü. Video 9 yıl önce yüklenmişti. Video bende çok garip bir etki bıraktı biraz düşününce videoyu eski tabletimde bildirim ekranında gördüğümü hatırladım. Evet, 9 yıl önce yani video yeni yüklendiği zaman tabletime video bildirimi olarak gelmişti o video. Bir anda dünyam değişti. Neden böyle bir detayı hatırladım bilmiyorum ama içimde tarif edilemeyecek bir özlem duygusu oluşmaya başladı. İlk başta çok umursamadım, 1-2 güne geçer diyordum ama bugün 16. gün ve ben hala ilk günkü etkideyim. Sabah kalkıyorum yatakta bir 15-20 dakika boyunca geçmişi yâd ediyorum. Ders çalışıyorum birden aklıma geçmişte yaptığım şeyler geliyor. Yemek yiyorum yine eskiler. Uyuyorum rüyama giriyor. Bir türlü kurtulamıyorum. Artık psikolojik bir hâl almaya başladı sanırım. Çünkü şu anki hayatımdan zevk almamaya başladım. Ne yaparsam yapayım geçmişim aklımdan çıkmıyor. Bu duyguyu nasıl atlatabilirim? Aileme söylüyorum, babam herkesin böyle bir dönemi oluyor geçecek diyor ama ben geçeceğine inanmıyorum.
Kahramanmaraşlıyım. Yani depremzedeyim anlayacağınız. Çocukluğumun geçtiği mahalle komple ağır hasarlıydı ve yıktılar. Sadece ilkokul kaldı bir de cami. Her gün ilkokulun bahçesine gidip orada yaptığımız maçları hayal ediyorum. Sanki çocukluğum beni çağırıyor ama ben gidemiyor gibiyim. Yaşım daha 17, öyle çok büyük değilim ama bu duygulardan kopamıyorum. Pazar günü bahsettiğim okul bahçesinde otururken orada maç yaptığımızı gördüm sanki gerçek gibiydi. Hala onun etkisindeyim böyle giderse çok daha kötü şeyler olacak. Şizofreni olurum diye korkmaya başladım.
