...kutunun içindeki fotoğraflara bakmaya başladım. Ailecek gidilen lunaparklar, piknikler... Ele, yüze, göze bulaşan dondurma anısı... Liseye geçişimiz... Ve aynı kız için birbirimize girmemiz -kabul, çocukçaydı ama şimdi bu anı güldürüyor-. Ben bu anıları tek tek zihnimden çağırırken, hoşça, gözüm bir hafıza kartına takıldı. Hemen alıp bilgisayara taktım ve içinde yalnız tek bir video... "Oynat" tuşuna bastım, heyecanla karışık... Biraz gerilimle... Garipti... Neden gerildim ki şimdi durduk yere? Allah Allah! Garip... Videoda eski dostum Mehmet konuşuyordu. Ağzından şu sözler dökülüyordu, gözlerimi yaşartarak:...