Hatta keman lafı geçince aklıma direkt Ne Obliviscaris geldi. Keman soloları aşırı akılda kalıcıydı. Kemana ben de ilgi duyarım ama çok zor olduğu bariz şekilde ortada. Yine de çabalanırsa gerçekten de ödülü büyük bir enstrüman.
Açık konuşmam gerekirse aynı fikirde değilim. Özellikle viyolin tek başınayken berbat sesi oluyor. Ha belki düzgün çalandan dinlememişizdir. Onun dışında orkestraları saymıyorum. Onları her gördüğümde nutkum tutuluyor. Bir gün An Epic Symphony'nin konserine gitmek isterim.
1 sene piyano ( anaokulu ) , 2 sene klasik gitar , 6 ay elektro gitar , 2 yıl keman , Ney ile ufak denemeler ve mızıka. Bıraktığım için unuttum. Kemanı isteyerek bırakmadım. Öğretmenim gitti yerine gelenler kalitesizdi. Piyanoyu da şu an ki kafam olsa bırakmaz 15 senedir çalıyor olurdum ne güzel olurdu.
İleride bir enstrümanda uzmanlaşacağım. Muhtemelen piyano olacak. Klasik müzik seven biri olarak.
En cok sevdiginiz sarkilari calabilmek icin onlardan vazgecmeniz gerekebiliyor. Cunku sarkiyi calabilmek icin arka arkaya dinlemekten keyif alamaz hale geliyorsunuz. Kendim yaklasik 25 yıldır gitar caliyorum, barlarda ve sokakta caldim. Artik sadece sokakta calmaktan zevk aliyorum cunku calacagin sarkilari kendin seciyorsun ve bundan kazancli cikan sanat oluyor.