İnsanlarla konuşacak konu bulamamak ve güvensizlik hissi

Merhaba, dışarıda arkadaşlarla buluştuğumda veya herhangi bir tanıdık insanla, işte berber, usta, bakkalla vs. konuşacak konu bulamıyorum. Selam-naberden öteye gidemiyorum; yani muhabbet etmeye çalıştığımda ise çok konuşamıyorlar, anlatan taraf ben oluyorum. Hadi tamam, tanıdık insanları geçtim, geçen arkadaşlarla buluştum, toplandık, birlikte oturuyoruz, konuşuyoruz, goygoy, makara muhabbetini yapıyorlar. Ben geldiğimde ise ortam ciddileşip sıkıcılaşmaya başlıyor. Ne yaptınız, nasıl geçiyor günleriniz falan işte, iyi kral, biz de çok şey yapmıyoruz, seni sormalı. Ben de pek iyi değilim, işte şu işler yorucu geçti, şuraya gittim, x kişiyle konuştum, tarla ilaçları ile ilgili falan muhabbet edince sadece dinliyorlar, ha hmm, bitti bu kadar.

Ben mi sıkıcıyım yoksa onlar mı benden hazzetmiyorlar, bilmiyorum. Boş vakitlerde onları arayıp "gelin takılalım" diyince "meşgulüm, başka zaman" diyorlar; halbuki ben geçen hafta Cadde'ye gittiklerini gördüm, onları benden habersiz. "Madem bunlar beni önemsiyor, ben de onları önemsemeyeceğim" dedim ve onlarla iletişimi kestim. Artık ne ben arıyorum ne onlar beni; arada dışarıda rastladığımda selam-selam, bundan öteye gitmiyorum.

Birilerinin peşinden koşup durmak artık gereksiz geliyor bana. Şu anlık tek düzgün konuştuklarım kuzenim ve sosyal medyada tanıştığım bazı kişiler.