Intel, güç verimliliğini iyileştirmek ve çok çekirdek deneyimini iyileştirmek için heterojenik yani birden fazla tür çekirdeği içeren bir mimariyi denedi ancak uzun zamandır başarılı olamadı.
E-Core'lar'dan kaldırılan AVX-512 talimatları özellikle günümüzdeki AI furyasında Intel'in eline önemli avantajlar sağlayabilirdi, AVX-512'den faydalanan uygulamalar özellikle CPU darboğazına sahipse 20%'ye kadar performans artışını sadece derleyicide kullanarak sağlayabiliyordu. Güç verimliliğini iyileştirmesi beklense de Intel'in kendi üretim teknolojisi, işlemcinin verimliliğini o kadar kötü etkiliyordu ki ekledikleri E-Core'ların getirdiği performans artışı herhangi bir iyileştirme sağlamadı.
Bundan da öte işlemci zamanlayıcıları, E-Core'ların bulunduğu heterojenik mimari için çok karmaşık geldi. İşlemler gerekli çekirdeklere düzgün tahsis edilemediği için gecikme ve I/O performansının önemli olduğu interaktif işlerde yani oyun performansı gibi durumlarda düştü. Hem Linux hem de Windows kanadında bu işi layıkıyla yapabilecek işlemci zamanlayıcıları hala tam olarak gelişmedi.
AMD, çok uzun zamandır çiplet mimarisini kullanıyordu, bu sebeple çiplet mimarisinin dezavantajı olan gecikme sorunlarının önemli bir kısmını çözmüştü, Intel ise Core Ultra serisiyle çiplet mimarisine yeni geçti fakat deneyimsizlikleri dolayısıyla işlemci içi iletişim ve gecikme çok yüksek seviyedeydi. Interaktif işlerde dediğimiz gibi performans düşüyordu.
Intel'in dezavantajına olan DDR5 belleklerin gecikmesi ve deneyimli olmadıkları çiplet mimarisinden dolayı interaktif işlerde iyice performans kaybettiler. AMD'de bunun farkında olarak TSMC'nin özel üretim teknolojileriyle işlemci çekirdeğine ek tampon bellek eklediler X3D mimarisi ise. Kocaman tampon bellekler, işlemcinin RAM'a ulaşma gereksinimini azaltarak ciddi performans artışları kazandırdı.
AMD ise hetorojenik mimari kullanmayarak programların tahsisini kolaylaştırdı yani geliştiricilerin hiçbir şey yapmasına gerek kalmadı performans artışı veya düzgün tahsis için. AMD, çiplet mimarisindeki uzun süreli deneyimi ve ekledikleri L3 cachelerle I/O gecikmesini ciddi oranda çözdüler. TSMC'nin kaliteli üretim düğümleriyle de Intel'den fiziksel olarak daha iyi çip ürettiler. Ve AVX-512 desteğini tutarak CPU darboğazındaki işlemleri ciddi anlamda hızlandırabildiler.
Intel, birçok kez yaptığı hataların ve AMD ise hiçbir hata yapmadan bu güne kadar gelmesiyle bugünkü halini aldı. Intel'in şimdiki dönmeye çalıştığı şey de AMD'nin yapısı. Eskisi gibi basit ancak bu sefer gerçekten en önemli noktalara odaklanan bir mimari. Yeni serilerle beraber APX ve AVX10 ile CPU bound işlemleri hızlandırabilecek SIMD talimatları, tekil ancak homojen yani yönetmesi kolay işlemci altyapısı. Ancak TSMC ve Intel'in yeni makineleriyle güçlü bir üretim düğümü ve daha gelişmiş bir L3 cache mimarisi de şart AMD ile kapışabilmek için. Intel umarım ki hatalarından ders alır ve daha iyi ürünlerle karşımıza çıkar. Intel her zaman bir şeyler deneyen ve güncel teknolojileri ürünlerine en hızlı ulaştıran firma olmuştur.
