Size jenerasyonun en büyük lore olayını açıklıyorum. Karamazov Kardeşler dediğiniz o PEAK eseri Dostoyevski elemanı değil, birebir ben cookladım.
Yıl 1879 falan, Petersburg sokaklarında Aura'sı sıfırlanmış halde dolanıyorum. Cebimde bir ruble bile yok, ev sahibi teyze kirayı sal diye darlıyor, ortam tam delirmelik. Bir mekâna geçtim, masanın birinde tam bir NPC gibi sızmış bir tip var, kafası masaya düşmüş, yanında boş votka şişesi duruyor. Bu eleman kim dersiniz, bizim kumar bağımlısı Dostoyevski çarı. Adamın borçları arşa çıkmış, tam bir delusional kafada, hâlâ mekan ortasında varoluşsal kriz yappingi yapıyor.
Dedim bro sen ne anlatıyorsun, kalk sana bir lore çizeyim de ufkun açılsın. Aldım bunu kolundan, bodrum katındaki mekânıma götürdüm. Sobada yakacak odun bile yok, soğuktan titriyoruz. Geçtim masaya, başladım kurguyu cooklamaya.
Dedim ki bir tane toxic boomer baba yapalım, adı Fyodor olsun, Aura'sı o kadar eksi olsun ki öz çocukları bile adama tahammül edemesin. Büyük oğlu Dmitri tam bir vizyonsuz flexer olsun, kafası sadece manitada parada gezmekte olsun. Ortanca oğlu İvan tam bir overthinking felsefeci olsun, sürekli Tanrı var mı yok mu diye kafa ütülesin, Tanrı yoksa her şey serbesttir raconunu kessin. Küçük oğulları Alyoşa tam bir soft boy olsun, melek gibi ortamlarda gezsin, milletin dertlerini dinlesin. Dördüncü elemanı da Smerdyakov diye garip bir creep yaptık, tam bir garip çar.
Ben bu lore kurgusunu iki haftada bitirdim, deftere döktüm, masada bıraktım. Bu kumarbaz Dostoyevski ben uyurken defteri araklamış, gitmiş kendi adıyla yayımlatmış, beni resmen ghostladı. Adam bir de romandaki büyük engizisyoncu kısmını benden harfiyen kopyalamış. Ben o bölümü gece kafam iyiyken tamamen geyiğine sallamıştım, eleman oradan edebiyatın goat çarı oldu, bana bir kahve bile ısmarlamadan tüymüş.
Bugün bütün dünya Karamazov Kardeşler diye çıldırıyor, adam benim kurguyla edebiyatın ana karakteri oldu, ben burada forumda yapping yapıyorum. Böyle şansın aurasına tüküreyim, romanın telifini alsaydım şimdiye Miami tarafında otellerim vardı.
Yıl 1879 falan, Petersburg sokaklarında Aura'sı sıfırlanmış halde dolanıyorum. Cebimde bir ruble bile yok, ev sahibi teyze kirayı sal diye darlıyor, ortam tam delirmelik. Bir mekâna geçtim, masanın birinde tam bir NPC gibi sızmış bir tip var, kafası masaya düşmüş, yanında boş votka şişesi duruyor. Bu eleman kim dersiniz, bizim kumar bağımlısı Dostoyevski çarı. Adamın borçları arşa çıkmış, tam bir delusional kafada, hâlâ mekan ortasında varoluşsal kriz yappingi yapıyor.
Dedim bro sen ne anlatıyorsun, kalk sana bir lore çizeyim de ufkun açılsın. Aldım bunu kolundan, bodrum katındaki mekânıma götürdüm. Sobada yakacak odun bile yok, soğuktan titriyoruz. Geçtim masaya, başladım kurguyu cooklamaya.
Dedim ki bir tane toxic boomer baba yapalım, adı Fyodor olsun, Aura'sı o kadar eksi olsun ki öz çocukları bile adama tahammül edemesin. Büyük oğlu Dmitri tam bir vizyonsuz flexer olsun, kafası sadece manitada parada gezmekte olsun. Ortanca oğlu İvan tam bir overthinking felsefeci olsun, sürekli Tanrı var mı yok mu diye kafa ütülesin, Tanrı yoksa her şey serbesttir raconunu kessin. Küçük oğulları Alyoşa tam bir soft boy olsun, melek gibi ortamlarda gezsin, milletin dertlerini dinlesin. Dördüncü elemanı da Smerdyakov diye garip bir creep yaptık, tam bir garip çar.
Ben bu lore kurgusunu iki haftada bitirdim, deftere döktüm, masada bıraktım. Bu kumarbaz Dostoyevski ben uyurken defteri araklamış, gitmiş kendi adıyla yayımlatmış, beni resmen ghostladı. Adam bir de romandaki büyük engizisyoncu kısmını benden harfiyen kopyalamış. Ben o bölümü gece kafam iyiyken tamamen geyiğine sallamıştım, eleman oradan edebiyatın goat çarı oldu, bana bir kahve bile ısmarlamadan tüymüş.
Bugün bütün dünya Karamazov Kardeşler diye çıldırıyor, adam benim kurguyla edebiyatın ana karakteri oldu, ben burada forumda yapping yapıyorum. Böyle şansın aurasına tüküreyim, romanın telifini alsaydım şimdiye Miami tarafında otellerim vardı.
Son düzenleyen: Moderatör:
