Herkesin birbirini tanıdığı güzel bir köy evi fakat konfordan feragat etmeden. Mutlu mesut yaşarım, arkadaşlarla toplanır içer gece eşimin yanına dönerim. Aslında güzel ve bilindik bir klasik bu fakat hayat bundan fazlası değil. Anlamsız ve bir o kadar da sıkıcı bir dünyada yaşıyoruz, şahsen ben güzel yemekler yiyip bu şekilde yaşamak isterim. Bu köyde bir Pers, bir Rus, bir Kazak, bir İngiliz, bir Cermen, bir Japon, bir Koreli, bir Çinli, bir İtalyan aile isterdim. Hepimizin rahatça konuştuğu ortak bir anadil ve diğer önemsiz ırkların olmadığı güzel bir cemiyetimiz de olurdu. Yaşar giderdik böyle. Bütün gün sohbet edip sinemadan konuşalım, kadınlar ise dizilerden söz etsin, mutlu mesut zorunlu çalışma olmadan yaşayıp gidelim. Deniz de olsun. Karadeniz Ege karışımı bir ortam oldu biraz fakat benim cennetim düşününce böyle bir yer.