Kendimi mi öldürsem yoksa bir fincan kahve mi içsem? "diyen Albert Camus, gün sonunda bir fincan kahve eşliğinde der ki: "Bazen günün sonunda bir insanın başardığı en büyük şey intihar etmemiş olmasıdır."
Intiharlarin en buyugu yasamaya devam etmek degil midir zaten?
 
Diğer taraftan, bunu yaklaşık anlamda "yıkılmadım, ayaktayım, dertlerimle başbaşayim..." diye söylerseniz, arabesk olur.

Anlam, bilincin eseridir. Bilinç olmadığı vakit, hayatın ne anlamı var? O kadar sözün söylenmesindeki amaç ne o zaman?

Yaşam, tek başına sadece suredir. Kiminin ki 10, kiminin ki 50, kiminin ki ise 100 yıl ile ifade edilir. Bazen de sadece 10 yılın anlattığından, 100'lerce yıl faydalanır. Bu minvalde, kahve içmeyi hak etmek için birilerinin o kahveyi tarladan toplaması elzemdir.
 
Son düzenleme: