Evet hocam onu diyorum işte. Bir de para var da hani şöyle örnek vereyim, bir çok kişide şu an 100 bin lira vardır diyer düşünüyorum ama bu insanlar gidip de 4080'li sistem toplamazlar değil mi? Aslında paraları var ama bunun için yok. Benimki de o misal. Yani para yok değil de karıya kıza da yediremem be. Arkadaşlara bir şeyler ısmarlarım kızdan daha iyi. Yok 14 Şubatı var yok gezmesi var yok şu yok bu. Çok masraflı iş. Kendi parasını kazanan biri de değilim. Babamın parasını mı yedireyim elin kızına? Kız kardeşime oyuncak alırım onun yerine.
Adam gibi insan yok çevremde. Olsa bile kafa yapım genelde zıt oluyor insanlarla. İstanbul’un göbeğinde otursam bile yalnızım. Senelerdir böyle. Dışarı çıkmak için kendimde adam gibi sebep bulamıyorum hava almak haricinde. Ama genel açıdan sebebi ya refah seviyesi ya da kafa yapımın ağır zıtlığı diyebilirim.
Gerçekten bu zamana kadar hayatıma kimseyi dahil etmedim etmeyi de düşünmüyorum, sebebi ise kendi iç dünyamın kaos içinde olduğundan dolayı sadece kendimi mutlu etmeye yönelik davranışlarda bulunabiliyorum, çoğu zaman duygudan yoksun bile olabiliyorum, bu sebeple ne kendimi ne de karşımdakine saygısızlık etmek kırıcı olmak istemiyorum.
Bu yılım mezun sınav senesi olduğu için. Önceki yıllarda da lise zamanları girişimlerde bulundum ama sonuç olumsuz oldu, ondan sonra çok da üstelemedim daha bu kadar küçük yaşlarda niye olmuyor diye.
Ben istedim onlar istemedi. Kısaca bu uzunca sürdü ve artık çok istemiyorum. Tabii hala bir tane sevdiğim kız var istersek oluruz ama bilmiyorum. Bana biraz da zor geliyor.