Hayatımda lise 2'ye kadar yanlış hatırlamıyorsam hiç aman aman kaçmadım. Sevmezdim, alışık değildim. Hatta liseye kadar devamsızlık hakkımızın olduğunu bile bilmezdim. Ortaokul dönemimde en fazla tüm yılları topla 5 gün falan devamsızlığım vardır. Hasta olduğumda bile giderdim. Okulun son haftalarında bile..
İşte, liseye geçtim. Lise 1'de devamsızlık ilk defa 10 gün oldu. Okulun son 3 haftası falan yoktum, çoğu gün yazılmamış. Her neyse, lise 2 olunca bana bir aydınlanma geldi. Öğretmenler bilgilendirme yaptı devamsızlık hakkında. Kendi kendime dedim "ya ben saf mıyım niye kullanmıyorum" diye. İlk dönem 10, ikinci dönem 10 gün devamsızlık yapmıştım. Tadına doyum olmadı. Ama Lise 3'e geçince biraz abarttım olayı. 1. Dönem 15 gün devamsızlık. İkinci dönem üstüne 13 gün daha eklenince 28 gün devamsızlık olmuştu Mart ayında. Öğretmenler ve idare beni çok severdi. Babacan bir tavırla iyi bir fırça çekmişlerdi bana devamsızlık yapıyorum diye. Hatta Müdür yardımcısının lafları hala kulağımda. Ağır konuşmuştu biraz, niyeti kötü değil ama ağrıma giden laflar vardı içinde. Son sınıfa geçince okuldan hep öğleden sonra kaçmaya başladım. Bizimkilerin aklına uyuyordum. İnternet kafeye 1-2 defa gittim çünkü PC oynamayı o dönem pek sevmezdim. Video oyunları güzel vakit geçirtiyor ama hala daha pek sevemiyorum, bazı oyunlar dışında tabi.
Şimdi düşününce, gençliğimizin en iyi dönemleriymiş. Ben o dönemler "şu okuldan mezun olayım yeter artık" der dururdum. Şimdi Lise dönemlerine geri dönmek isterdim açıkçası. Sorumluluğun yok, yükün yok, her gün 8 (veya 12) bir işte köle gibi çalışman gerekmiyor. İyi güzel dönemlerdi benim için.
Knight Online'ın deli gibi oynandığı dönemlerdi. USKO'da charım yokken rastgele pvp server ip leri bulup girer kasardım buz gibi kafe sandalyesinde. Vay be ne günlerdi. Çok güzeldi. 
