İlk albümü sona saklamış oldum: Orchid.
Aslında bu albümdeki her parça paylaşmaya değer, "En sevdiğim şu" diyebileceğim bir tanesi yok. Ekim ayı favorilerimden olduğundan bu güzelliği seçtim. Yeterince mantıklı, değil mi?
Orchid, ilk albüm olduğundandır ki neredeyse tüm parçaları oldukça ağır. Opeth'i tanıma sürecimde bu albümden çekiniyordum hatta beni Opeth'le tanıştıran arkadaşımla bir gün bu albüme sıfat bulmaya çalıştık, kendisi "ham" olduğunu söyledi ve bence cuk oturuyor. Eh, diğer albümleri tekrar tekrar dinledikçe insan yeni bir tat arıyor, benim için de Orchid bu tatlardan biri olmuştu. Diğer her albüm gibi Orchid'in de tadı ayrı ve ara ara can çektiriyor, ağırlığını istettiriyor. Yine de mesela Blackwater Park'ın yanına yaklaşamıyor benim için.
Şarkının kendisine yapacak yorum bulamadım... Bende özel bir yeri yok açıkçası. : D Açıp dinliyorum, o kadar. Uzun olması güzel.
Buyur Mikael abi, gitar sende:
Orchid ile birlikte tüm albümler bitmiş oldu. Amma da çok albüm var mış.
Aslında bu albümdeki her parça paylaşmaya değer, "En sevdiğim şu" diyebileceğim bir tanesi yok. Ekim ayı favorilerimden olduğundan bu güzelliği seçtim. Yeterince mantıklı, değil mi?
Orchid, ilk albüm olduğundandır ki neredeyse tüm parçaları oldukça ağır. Opeth'i tanıma sürecimde bu albümden çekiniyordum hatta beni Opeth'le tanıştıran arkadaşımla bir gün bu albüme sıfat bulmaya çalıştık, kendisi "ham" olduğunu söyledi ve bence cuk oturuyor. Eh, diğer albümleri tekrar tekrar dinledikçe insan yeni bir tat arıyor, benim için de Orchid bu tatlardan biri olmuştu. Diğer her albüm gibi Orchid'in de tadı ayrı ve ara ara can çektiriyor, ağırlığını istettiriyor. Yine de mesela Blackwater Park'ın yanına yaklaşamıyor benim için.
Şarkının kendisine yapacak yorum bulamadım... Bende özel bir yeri yok açıkçası. : D Açıp dinliyorum, o kadar. Uzun olması güzel.
Buyur Mikael abi, gitar sende:
Orchid ile birlikte tüm albümler bitmiş oldu. Amma da çok albüm var mış.
Farewell...
