En nefret ettiğim konudur "Kürt sorunu." kime göre, neye göre sorun? Kendim Kürt'üm; 112'yi aradığımda her türlü desteği alabiliyorum. Hukuksal olaylarda ayrımcılığa uğramıyorum, kamuda işe alımlarda ayrımcılığa uğramıyorum, okul okuyabiliyorum, meclise girebiliyorum. Destek alsam Cumhurbaşkanı olabilirim. Eee, sorun bunun neresinde, anlamış değilim.
Bence bir sorun varsa, o da Kürt halkının ezici kısmının bir şeyleri öğrenmeden, sorgulamadan, körü körüne inanmasıdır. Çok kısa bir örnekle kendimden ve mahalledeki arkadaşlarımdan örnek vereyim: Biz küçükken, bizlere PKK sempatizanları tarafından, " T.C. şöyle kötü, Atatürk bize böyle eziyet etti" gibi şeyler anlatılıyordu. Biz de küçüktük; işimiz sadece sokakta oyun oynamaktı. Anlatılanları araştırmak, sormak, soruşturmak bile aklımızdan geçmeden hemen inanıp düşman kesilirdik.
Gün oldu, mahallemizden taşındık; arkadaş çevrem değişti. Liseye başladım, tarihe çok merak saldım, araştırmaya merak saldım. İlk önce doğru bildiklerimin ne kadarı doğru, araştırayım derken hepsinin yalan olduğunu öğrendim. Kısacası, her anlatılanlara körü körüne inanmak insanı sorunlu bir durumada sokar, yok ta eder.
İşin garibi, fikirlerimi söylediğimde beni dışlayan kişi, kendisini dışlanmış olarak gören Kürt biri oluyor. Bu durumu anlamak zor.