Mantıklı kafayla ve çevremde biraz daha bu konu hakkında konuştuktan sonra artık bu düşüncenin çocukça olduğuna kanaat getirdim. Kısacası sevgili bulamasam bile bu konuda kendimi aşağılamaya, depresif yazılar yazmaya, saçma sapan triplere girmeye artık son verme kararı aldım.
Tipimi de aşağılamaktan tamamen vazgeçiyorum. Yakışıklı olmak veya olmamak, umurumda bile değil artık. Yakışıklı olmadığımızı düşünüyoruz ama birilerine çekici geliyoruz. Sadece kendimize o algıyı verdiğimiz için kendimize tipsiz diyoruz. Eğer kendi bakımınla uğraşıyorsan birisini seni yakışıklı bulur illa. O kafadayım ben ve kendi bakımıma devam edeceğim.
Sevgili hala önemli mi? Yani benim gözümde evet ama kafaya takıp, ağlanacak kadar önemli değil. Sonuçta hepimiz gençliğimiz başındayız. Hepimiz aşık olacağız ve sevgili bulacağız. Şu an bulanların %90'ı acele ediyor. Ayrıldıklarında göreceğiz suratlarını
Kuzenim ve diğer arkadaşlarım istedikleri kadar sevgili yapsın. Ben onlardan çok daha mutlu olacağım, onlardan bile daha mutlu bir aşk hayatım olacak. Ben inanıyorum ve sizin de kendinize inanmanızı istiyorum. Tamam her insan gibi elbette üzüleceğiz, bazen hep diyeceğiz "o kişi hiçbir zaman gelmeyecek" diye. Emin olun "istiyorum!" diye tutturduktan sonra bulmak, kısa vadeli bir mutluluktan başka bir şey sağlamayacaktır. Ne kadar çok bekleyen, o kadar güzelini bulur.
Fırında tavuk yapmak ile örnek vereyim.
Tavuğu hızlıca fırına atıp, hızlıca pişirirseniz sadece yemek için yapmış olursunuz. Ancak siz tavuğu fırına uzun süre atıp, sabırlı olarak bekleyip, bir de beklerken pilav, salata yaparsanız. Tavuk beklemenize değdikten sonra fırından çıktığında, hayatınızda yiyeceğiz en lezzetli ziyafet olacaktır! Sevgili işleri de buna benzer. Bırakın aşkınız sizi bulana kadar kendinize yatırım yapın, bulduğunuz an ki yaşayacağınız mutluluk, en tatlış, en mutlu, en sevimli mutluluk olacaktır.
Bunu bu foruma 68692923. kez "sevgilim yok!" diye konu açan birisinden duydunuz ve bundan sonra duymaya başlayacaksınız. Çünkü bundan sonra diğer insanlara yardım etme kararı aldım. Bu tarz konular hakkında rehberler, makaleler yazmayı bile düşündüğümü söyleyebilirim. Kendi sorunlarımı, başkalarınınkini çözerek çözeceğim. Nasıl iş ama? Tıpki yere dökülen bir sütü, peçeteyle silmek gibi
Kendinizi düzeltmek, asla geç değildir. Tıpkı 10 dakika önce ağlarken, şu an tüm irademle, tüm mutluluğum ile bu kararı almam gibi <3
Tipimi de aşağılamaktan tamamen vazgeçiyorum. Yakışıklı olmak veya olmamak, umurumda bile değil artık. Yakışıklı olmadığımızı düşünüyoruz ama birilerine çekici geliyoruz. Sadece kendimize o algıyı verdiğimiz için kendimize tipsiz diyoruz. Eğer kendi bakımınla uğraşıyorsan birisini seni yakışıklı bulur illa. O kafadayım ben ve kendi bakımıma devam edeceğim.
Sevgili hala önemli mi? Yani benim gözümde evet ama kafaya takıp, ağlanacak kadar önemli değil. Sonuçta hepimiz gençliğimiz başındayız. Hepimiz aşık olacağız ve sevgili bulacağız. Şu an bulanların %90'ı acele ediyor. Ayrıldıklarında göreceğiz suratlarını
Kuzenim ve diğer arkadaşlarım istedikleri kadar sevgili yapsın. Ben onlardan çok daha mutlu olacağım, onlardan bile daha mutlu bir aşk hayatım olacak. Ben inanıyorum ve sizin de kendinize inanmanızı istiyorum. Tamam her insan gibi elbette üzüleceğiz, bazen hep diyeceğiz "o kişi hiçbir zaman gelmeyecek" diye. Emin olun "istiyorum!" diye tutturduktan sonra bulmak, kısa vadeli bir mutluluktan başka bir şey sağlamayacaktır. Ne kadar çok bekleyen, o kadar güzelini bulur.
Fırında tavuk yapmak ile örnek vereyim.
Tavuğu hızlıca fırına atıp, hızlıca pişirirseniz sadece yemek için yapmış olursunuz. Ancak siz tavuğu fırına uzun süre atıp, sabırlı olarak bekleyip, bir de beklerken pilav, salata yaparsanız. Tavuk beklemenize değdikten sonra fırından çıktığında, hayatınızda yiyeceğiz en lezzetli ziyafet olacaktır! Sevgili işleri de buna benzer. Bırakın aşkınız sizi bulana kadar kendinize yatırım yapın, bulduğunuz an ki yaşayacağınız mutluluk, en tatlış, en mutlu, en sevimli mutluluk olacaktır.
Bunu bu foruma 68692923. kez "sevgilim yok!" diye konu açan birisinden duydunuz ve bundan sonra duymaya başlayacaksınız. Çünkü bundan sonra diğer insanlara yardım etme kararı aldım. Bu tarz konular hakkında rehberler, makaleler yazmayı bile düşündüğümü söyleyebilirim. Kendi sorunlarımı, başkalarınınkini çözerek çözeceğim. Nasıl iş ama? Tıpki yere dökülen bir sütü, peçeteyle silmek gibi
Kendinizi düzeltmek, asla geç değildir. Tıpkı 10 dakika önce ağlarken, şu an tüm irademle, tüm mutluluğum ile bu kararı almam gibi <3