Benim lise son sınıfım aklıma geldi üzerinden 6 yıl geçmiş. Stajda aynı senin gibiydim. Çevremde bir kız vardı başka bir lisede okuyordu yemek saatleri gelir yanıma oturur toplantı olduğunda da yine aynı şekilde yapardı. Tabii ben de onun benden hoşlandığını düşündüm. Zamanla ben de ilgi duymaya başladım ama yapım gereği öyle gidip konuşamazdım zaten konuşamadım maalesef. Sonra araya pandemi girdi daha onu göremedim ama unutamadım tabii. Ergen aklı işte kıza Instagram'dan yazmıştım bayağı bir şey yani normalde hiç yapmayacağım şeydir ama kız mesajıma görüldü bile atmadı
en son kafaya taktım bildiğin. İşte bu takışımın sebebi aklımdaki belirsiz durumlardı. Belki bir kere konuşabilsem çok daha çabuk unutur atardım. O yüzden o kıza karşı bir hissin, bir ilgin varsa git konuş kardeşim sonra benim gibi birkaç yıl takıntılı yaşar öyle unutmaya çalışırsın. Hatta hayatının her dönemi bile aklına gelir. Bu hayatta en kötü şey kararsız kalmaktır kendimden biliyorum…