Son beş aydır falan artık sürekli evde olduğumdan mı ne, uyumakta aşırı zorluk çekiyorum. Mezunum, evde ders çalışıyorum elimden geldiğince. Belimde maalesef fıtık var; onun ağrıları vb. Yattığım yatağın değişme zamanı da geldi, orta kısım çökmüş vaziyette. Acaba konfor olmadığı için mi uyuyamıyorum, bilmiyorum ama koltuğa gittim. Gece birden beri yatakta dönüyorum. Uyku düzenim berbat durumda şu an. Sabah altı-yedide uyu, öğlen üç-dörtte uyan. Düzeltmeye çalışıyorum. Çok kez bir buçuk gün uyumadan durdum, gün içinde bayılacak oldum ama gece gelince yok abi, uyku kaçıyor. Evden de çıkmıyorum fazla. Yazın işe girdim, sanayide on beş gün çalıştım. O zaman mışıl mışıl yorgunluktan uyuyordum. Şimdi ders çalışmam lazım.
Arkadaşsızım şu aralar. Çevremdeki herkesi artık en ufak hata veya saygısızlıklarında siliyorum. Kaybedecek bir şeyim kalmadı zaten; o kadar çok arkadaş olsun, dost olsun kaybettim ki. Bu ikinci mezunum. İlk iki sene ben ders çalışmadım, kazanamadım. Hâl böyle olunca iki senede herkes ya üniversiteye gitti ya da iletişim bir şekilde kesildi. Niye veya neden kesildi, pek umurumda değil artık. Şöyle düşünüyorum: Bir abla sağ olsun bana şöyle diyerek beni hayatta bir şeylerin bir uğur için gerçekleştiğini fark etmemi sağladı: "Belki de hedefini başarman için çevren temizlenmiştir" dedi. İnançlı bir insanım, o yüzden Allah'ın hakkımda hayırlısının bu olduğunu göstererek beni yola soktuğunu düşünüyorum. Sabah ezanı okunuyor şu an...
Hem kısa bir dertleşme hem de sorunumdan bahsettim. Ne yapabilirim?
Öyle dert anlatıp, akıl fikir alacak bir arkadaşım kalmadı, en azından buradan bir kişi ile bile konuşmak farklı oluyor.
Arkadaşsızım şu aralar. Çevremdeki herkesi artık en ufak hata veya saygısızlıklarında siliyorum. Kaybedecek bir şeyim kalmadı zaten; o kadar çok arkadaş olsun, dost olsun kaybettim ki. Bu ikinci mezunum. İlk iki sene ben ders çalışmadım, kazanamadım. Hâl böyle olunca iki senede herkes ya üniversiteye gitti ya da iletişim bir şekilde kesildi. Niye veya neden kesildi, pek umurumda değil artık. Şöyle düşünüyorum: Bir abla sağ olsun bana şöyle diyerek beni hayatta bir şeylerin bir uğur için gerçekleştiğini fark etmemi sağladı: "Belki de hedefini başarman için çevren temizlenmiştir" dedi. İnançlı bir insanım, o yüzden Allah'ın hakkımda hayırlısının bu olduğunu göstererek beni yola soktuğunu düşünüyorum. Sabah ezanı okunuyor şu an...
Hem kısa bir dertleşme hem de sorunumdan bahsettim. Ne yapabilirim?
Öyle dert anlatıp, akıl fikir alacak bir arkadaşım kalmadı, en azından buradan bir kişi ile bile konuşmak farklı oluyor.
