Çok ani bir şey bu. Yarın öleceğini öğrenen çoğu kişi oturup durumu kavramaya çalışır uzun bi süre sanırım. Ama bunun olmayacağını düşünürsek sanırım önce en çok sevdiğim eski kız arkadaşıma mesaj atar, yarın öleceğimi söyleyip son kez oturup bir şeyler içerek muhabbet ederdim. Ona sarılıp ayrıldıktan sonra da geri kalan zamanımı ailemle geçirirdim. Ötesi yok.
Anı defteri hazırlardım ama öyle hızlı bir şekilde değil içtenlikle her bir satırı göz yaşıyla doldururmuşçasına etkileyici biçimde olurdu. Ölünce hatırlanmamak en büyük korku değil mi zaten?