Biyolojik amaç şunlar: Hayatta kal ve üre. Ancak biz insanlar neden dediğimiz için bunlar tamamen saçmalıktan ibaret yani "bu amacın amacı ne der?" insan doğal olarak. Kısaca şöyle diyeyim keyif almak ve rahatımıza bakmak. Arkadaşlıklar, ilişkiler, alışveriş veya kahve içmek bunların hepsi sonucunda keyif almak için yapıyoruz.

Hedonist demem kendime çünkü hedonizm birazda anlık keyife odaklanan bir şey sanırım ama benim dediğim uzun vadelide olsa, kısa vadelide olsa, keyifi ve zevki düşünerek yaşamamız bir gerçek. Zevklerin amacı ne diyeceksin amacı yok bu kadar ancak keyif alıyorsun hoşuna gidiyor.

Mental hastalıkları olmadığı sürece her insan yaşamak ister yaşama içgüdüsü sayesinde, o yüzden intihar etmeyiz bu saçmalıklara rağmen. Edenler var yok değil ama çok nadir. Genelde ya çok çıkmazda oluyor insan ya da mental hastalıklarla uğraşıyor ve çözüm olarak intiharı sadece düşünüyor. İnsanın iyi bir hayatı varsa ve akıl hastalığı da yoksa kolay kolay intihar etmez bu anlamsızlığa rağmen.

Hayatınız kötü veya mental sağlığınız kötüyse amacınız şudur: Hayatını düzelt/Yardım al. Demesi kolay biliyorum ama yaşama amacınız bu. Ben yıllardır mental hastalıklarımla uğraşıyorum ve sonunda birazda olsa toparlayabildim ve şu an hayatın anlamsızlığını gram umursamıyorum çünkü yaşamaya değer şeyler var, keyif aldığım şeyler var.
 
Ölümden sonra olacak hayati mi beklemek yoksa dünyada eziyet çekmek mi? Hangimiz yasadigi hayattan memnun ki? Neyse konumuza geri dönecek olursak, neden yaşıyoruz? Amacımız sınanmak olabilir mi?
Antik yunanda yaşayanlar kadar refah seviyesinde olmadığın için bunu düşünecek kafa bulamıyorum kendimde.
Antik Yunanistan, bugünkü Yunanistan toprakları ile Küçük Asya'da (Anadolu) yaşayan toplumların kurduğu devlet ve uygarlıkların, MÖ 756 (Arkaik dönem) ile MÖ 146 (Roma işgâli) tarihleri arasında hüküm sürdükleri bölgenin adı.
 
İçgüdüsel bence. Biraz da sevdikleri üzülmesin diye. Bence öldükten sonra büyük ihtimalle yok oluş var o yüzden mümkün olduğunca iyi ve güzel değerlendirmeliyiz ama maalesef işler çevresel etmenlerden böyle gitmiyor orası ayrı bir konu. :)
 
Hayatın bundan ibaret olduğunu düşünüyorsanız kafanıza sıkıp gidin. Boşuna zorlamayın.
Neden? Ben yaşam amacımı kendim belirlerim. Başkaları tarafından belirlenmesine izin vermem. Yaşamın biricikliğinin farkında olarak yaşamak çok daha keyifli.
 
Mevcut olarak beni yetiştiren anne ve babamı maddi olarak destekleyip ellerini sıcak sudan soğuk suya koymadığım için herhangi bir amacım yok. Amacının olmaması, bir bakıma rahat da aslında. Sıkıcı tabii biraz. Eskiden amacım varken daha hırslıydım ama şu an tekdüze yaşamaya başladım. Geriye kalan tek amaç parayı bulup sabah 8'de kalkmak zorunda olmamak.
 
Ölümden sonra olacak hayati mi beklemek yoksa dünyada eziyet çekmek mi? Hangimiz yasadigi hayattan memnun ki? Neyse konumuza geri dönecek olursak, neden yaşıyoruz? Amacımız sınanmak olabilir mi?
Artık o kadar sıkıldım ki sabah iş akşam ev sonra yat bir süre sonra kısır döngüye giriyorum artık saldım çayıra gidiyoruz mevlaya öyle yani.