Keske 22 yasina donsem de tekrar universite okusam. Hala vaktin var ve gencsin 23'de girsen 27'de mezun olursun bir sey kaybetmemissin dostum merak etme. Kaldi ki universitede oyle herkes 17-18 yasinda degil hem mezun sayisi fazla artik hem de kac yasinda insanlar bile okuyor. Benim bolumde ben 19 yasindayken 35 ve 42 yasinda iki abi vardi.
 
25 yaşımda ikinci üniversiteme başlamıştım. 24-29 yaş arası arkadaş grubu kurmuştuk 5-6 kişilik. Çok iyiydi. Gençlerle de aramız iyiydi, gayet muhabbet ederdik.
 
22 yaş gayet iyi bu arada. Bir sorun yok, mühendislik bölümünü 18 yaşında başlayıp 25 yaşında bitiren var. e bir sene de mezuna kaldın diyelim, etti 26. hiç sıkıntı olmaz. sırıtmazsın.
 
Komedi, 22 yaş mı sayılır? Kafan çalışıyorsa yaş fark etmiyor, 40'a kadar yolu var. Ben 35 yaşındayım, acayip mücadele veriyorum, olmaz, bitti artık demiyorum; hem de öğrenmeyi çok seviyorum. Sevdiğin işi yapınca çok severek yapıyorsun. 4 yıl önce Blender'a başladım, sıfırdan kendi kendime öğrendim, baya ilerlettim. Şimdi de Unreal Engine öğreniyorum, C++ ile tabii. Asla karamsarlığa düşmedim, asla olmaz demedim; mücadele etmek gerekiyor. Bir süre şirkette de çalıştım, Blender'ı öğrenmeye başladığım sıralarda o da bana tecrübe kattı. 3D VR gözlüğe koca bina çizdim, gezilebilir gibi; tabii o zamanlar oyun motoru bilmiyordum, SimLab'a aktararak yapmıştım. Şimdi de kendi şirketimi kurmak istiyorum, solo game dev olmak için çabalıyorum. Asla karamsar olma, yaş önemli değil; ancak kafa bir miktar çalışacak, biraz zeki olmak lazım. Tabii en büyük desteği ailenden alman lazım, yoksa asgari ücrette çalışırsın, o gelen parayla da bir şey olmaz.
 
Okula 1 sene geç başladım,1 sene mezuna bıraktım, 2 sene ön lisans okudum. Şuanda 22 yaşındayım ve dediğin gibi kendimden yaşça küçük kişilerle okuyorum. Eğer benim gibi olgun kafaya sahip bir bireysen onlara ayak uydurmak epey zor. Bana soracak olursanız çoğunda olgunlaşma belirtisi yok ve ciddi derecede saygı problemleri var. Ben bu tür insanlara gelemediğimden tek takılmayı tercih ediyorum. Bu arada sınıfta iki üç tane olsa da yaşıtım insanda var, derslerden kaldıkları için alttan alıyorlar. Öyle kişilerle arkadaş olabilirsin. Kimlerle arkadaş olmak istediğine kalmış bir durum.
 
Ben 30'u geçtim, yarın kalksam giderim tekrar hiç de sırıtmaz. Gözünde büyütme. Hatta büyütmeyi geçtim gözüne getirme bile 22 yaşında daha çoğunlukla çocuksun. İyi manada söylüyorum.
 
Zaten mesele yaş değil, ama kendini bilmekle ilgili. Defalarca deneyip kafan tam algılamıyorsa, demek ki olmuyordur. Ancak oluru varsa devam edersin ve daha da geliştirirsin.
 
Kimse kusura bakmasın ama okumanın yaşı var. Ben bilgisayar mühendisliğinden bahsedeyim. Ortaokuldan beri çalışan mı ODTÜ/İTÜ/BOUN mu gider, yoksa yıllar sonra ders çalışan mı gider? 40 yaşında YKS'ye girip ODTÜ tutturduğunu hiç görmedim. Okumakla iş bulunmuyor. 50 bin ve üssü rahat iş buluyor mu? Hiç düşündünüz mü? Veya akademik kariyeri var mı kıdemli şekilde?
 
Kimse kusura bakmasın ama okumanın yaşı var. Ben bilgisayar mühendisliğinden bahsedeyim. Ortaokuldan beri çalışan mı ODTÜ/İTÜ/BOUN mu gider, yoksa yıllar sonra ders çalışan mı gider? 40 yaşında YKS'ye girip ODTÜ tutturduğunu hiç görmedim. Okumakla iş bulunmuyor. 50 bin ve üssü rahat iş buluyor mu? Hiç düşündünüz mü? Veya akademik kariyeri var mı kıdemli şekilde?
Ben okumaya da karşıyım bu zamanda. Çünkü artık hiçbir anlamı, değeri kalmadı. Boşa zaman kaybı. Elle tutulur bir şeyler olması lazım; proje mi geliştirirsin veya bir şeyler mi yapılır, gösterebileceğin CV'inde bir şeyler olması gerekiyor. ODTÜ, İTÜ fark etmiyor.