Oyunlardan keyif alabiliyor musunuz?

32 yaşında bir insan olarak söylemeliyim ki artık oyun bulmak çok zor benim için, ara sıra orta üst seviye bir masaüstü bilgisayara NFS Carbon kurup oynuyorum. Eskileri hatırlamak iyi geliyor. Aslında konu her şeyle alakalı. Çocukken yediğiniz yemek daha lezzetliydi, gökyüzü daha maviydi, anne babanız hep mutlu görünürdü, dünyayı değiştirebilirim sanırdık. Belli bir yaştan sonra süreci devam ettirmek için yaşıyoruz. Benim yorumlamam bu kadar

Oyun değil de hayat sarmıyor. Bu arada durum aynı, 2011'den 2025'e kadar hurda bilgisayar kullandım hep ve çok oyun oynamak istiyordum. Şimdi ise hiçbir şey oynamak istemiyorum, aksine oynadıkça psikolojim zarar görüyor sanırım. Özellikle Final Fantasy VII'de yaşadım, bir yandan aşık okuyorum, bir yandan niye şehri kurtarmadınız diye sinirleniyorum. Haftalardır aklımdan çıkmadı, şimdi de Lightning Claire Farron'a takıldım. Dünden beri kalbim çok kötü, sebebi de komik gelebilir: Karakterin kişiliği. Kahraman diye lanse ediliyor, villain çıkıyor, aklıma takılıyor her seferinde.